NAWHCHIZUAR FAPA: ṬHEN HNIHNA

=============

[Ziaktu: He thawnthu hi WhatsApp group lama an rawn forward a ni a, a ziaktu a inziah lan loh avangin tu ziah nge ka hre lo. Chhiartute zingah a ziaktu hming hria chuan comment lamah rawn dah ula a lawmawm hle ang]

=============

Bung 10-na:

=============

Prelude: “Nia, kan ram nge nge, a boruak hi a nuam teh a nia! Kawr lum te i duh em? I hak duh chuan...” tih pahin, ka thawmhnaw bawm lam chu ka kawk a.

“A ngai lem lo, in chhungah chuan a vawh vak loh hi. Beer lem sek tur awm sela, tui deuha muthilh bawrh bawrh a châkawm,” a rawn ti reuh a.

I hi le! A fuh chho dawn e!

“Teh tlat chuan! I in ṭhin em ni?”

“In ve zeuh zeuh e, beer hi chu a tui ve reuh em alawm!”

“A lakna hnaiteah chuan ka hria asin, ka va lak dawn che em ni?” ka ti a.

“Naa, zan a rei tawh em hi, keimahin ka awm ngam lo,” a ti a.

“I rawn kal ve anga a ni mai alawm. Minute 15 tlan vel bak a ni lo,” ka ti a.

A insiam sawk sawk a. Beer chu ka va lampui a, can li kan lei a. Inah chuan titi pahin kan in dun ta a. Zu pangngai chu ka in duh tawh lo va, beer erawh hi chu pawi lo turah ka ngai a, ka in ve leh ngawt chu a nia.

Biakengi chuan rin aiin a lo in thei daih a, can khat ka in chhungin can hnih a lo in zo hman a. “Pakhat hi chu kan inṭawm dawn nia,” ka tia, a nui seih a. “In rawh, kei chu ka duh tawk,” a ti a.

“I la kham loh hmel em kha! Kei chu ka in tam ngai hlei nem,” tiin ka pe a.

“A nih, a zatve hi ka in ang a, a bak i in ve dawn nia,” tiin a tlak nghal pap pap a. Mi rawn en a, a nui seih a. A va’n duhawm tak! A meng deuh siar siar a, “I va’n fel tak! Nang i lo awm remchang hlauh a,” tiin min fak luam a.

“Hla play leh la, lâm ang,” a tih chhunzawm nghal zat a.

“Naaa! Ka lâm thiam lo, ka lâm ngai lo,” ka ti a.

“A ho lutuk, thiam a ngai lo. Puipuii te nen pawh kan lâm ṭhin alawm”.

“Lâm la, ka lo en ang che,” ka ti a.

“Mahni chuah te chuan ka zak ve alawm aahh! Min lo lampui rawh,” a ti tlat a.

Tu mah an awm lo bawka tiin ka han ding ve ta hluai a, ka zam viau tho mai. A lo kai ve deuh bawk nen, ka darah rawn vuanin, “Lâm dun ang. Dik tak chuan ka ta tur i nia, kan inhmuh tirh khan ka duh hmasa che a; mahse, Puipuii a rawn haw hmasa ta sia, min neih khalh che alawm. Mahse, Puipuii hi chu ka tluk lo ve hrim hrim,” tiin, lungawi lo ni chiah lo hian a sawi kual vel ṭan a.

“Ṭhian kan ni tho alawm,” ka ti a.

“Ṭhian nih ngawt chu a tawk lo alawm. Ka ṭhiannu hi ka lawmpui lutuk; mahse, ka thik ṭhin khawp mai. Ka rui miah lo a nia aw, ka rilru tak tak a nih chu ka sawi,” a la ti ta deuh deuh.

A inngaihtuah lungpuam tak tak hmain tiin ka kuah hnai nawk a. Ka fawp ta ngawt a!

=============

Biakengi pawh chuan min lo chhang let rang kher mai! Kan inkeih nghat tawn tawn a, nghet tak chuan kan inkuah a.
 
“Zanin chu ka ta i nih hi aw. Puipuii ngaihtuah hlek suh ang che,” ti mawlh mawlh chung chuan min kuah nghet sauh sauh va. Beer hna thawh vangin taksa a lo lum deuh bawk nen, kan duhthawh dun kher mai. A hnute lian vak lo, kawh mar pang mai chu ka ṭham nawk nawk a. A kawr chhana ṭham chu duhtawk mai lovin a kawr hnuiah chuan ka zen lut chho va, ka ṭham tawn tawn a, a thaw chu a rang tulh tulh a.
 
“Ka kawr hi phelh rawh,” a ti. Ani pawh chuan ka kawr chu min phelhsak nghal sawk sawk a. A kawr chu ka pawt hlim chho nawk a. A hnuteah chuan ka fawp nghal dawk dawk a. A er ngang ngang a, a thaw kawk kawk a. Ka lu-ah vuanin ka sam chu a chûl kual ruai ruai a. A hnute hmurah chuan ka liak nawk nawk a. Ka lei tikhawngin duhthawh taka ka’n liak kual tak tak mai chu a si hliam hliam a. A hnute lehlam hmur chu ka kut chuan ka hmet hrual pah nawk nawk bawk a. Nuam a va han ti tak!
 
Ka lu-ah chuan min pawt chho va, kan infawp leh nawk nawk a. Kan lei chuan kan inliak tawn nawk nawk a. Ka zang pawh a khawng mar ṭha tawh ngang mai!
 
Ka kekawr chu phelhin ka hma lamah chuan a ṭhingthi rawp a, ka zang khawng mar kawh luah mai chu a hrawt pulh pulh a.
 
“I va’n nei lian ve! Zang hur pa, i zang hi a hur lutuk a nih hi. Ka chhu-ah hian luhtir hrep ang aw. Cheh zawi a mamawh a nih hi,” a ti a, a hrawt pah zawt zawt reng a.
 
A kut lum ham hama ka zang a’n hum vung vung chuan ka za chuai chuai hi a ni ber mai. Nuam tak a ni!
 
Chutah, ka zang chu a hum lip full ta pap a. A lei hmawr chuan ka lîk awr chu a liak de de a. Mi rawn melh chho va, “Zang hur pa,” a ti sap pah a, ka zang chu a hmuam tlum pawk a. Ka nuam ti hmel hmuh châk chuan a rawn hawi chho va.
 
“Chhu hur nu! Ka zang kha hmuan nuam rawh, thuk deuh deuh khan hmuam zawt zawt rawh, a nuam lutuk,” ka ti a, ka rum hlat hlat a. Chu chuan a châkna chu a tichhuak zual sauh va. Ka zang chu a hmuam pawk pawk a. A dang mawn thleng thleng chuan a nawr lut pulh pulh a. Nuam tak a ni, nuam tak! Chutia a tih pah chuan ka tilmu chu a ṭham pah nawk nawk a. A chang leh a han liak kual vel thul. A sir zawng deuh te chuan a han khal kual vel a. A va han zei tak!
 
Khum lamah chuan ka pawt phei nawk a. A pyjama hak chu ka phelh nawk nawk a. Khum tlangah chuan a mawngtam nghahtirin, khumah chuan ka mut zangthaltir a. A ke chuan chhuat a rap a, khum tlang zawnah chuan a chhu vum thâr mai chu a rawn pawng chho vah mai a. Lukham chu lain ka do kang belh a. Sawntlung pawng ang thar a ni ta.
 
“Chhu hur nu, i chhu hi ka’n siam nuam ang aw,” ka ti a.
 
“I ta vek a nih kha. Han siam nuam teh, Zang lian pa! Hura!”
 
A ke chu kaktirin, a dawrh thei ang ber chuan ka awmtir a. A mal vel chu ka’n liak chho ne ne a. A si hlarh hlarh a, a meng phal tawh lo. A chhu kua chu ka kut zungṭang chuan ka’n kawm lut tawk a, a ip chawi a.
 
“Awi! A nuam, a nuam lutuk! Hura!”
 
A chhu chu phen kauvin ka lei chuan ka’n liak ne ne a. A nuam ti lutuk chu a ip chawi chawi a, bedsheet chu a ṭham tawn tawn mai a. A chhu kuaah chuan ka lei chu rawlh lutin ka’n hawl kual vel tak tak mai chu, a au ṭhawt ṭhawt thei nia! Nuam a va han ti chiang tak em.
 
“Bawihte, i zang hur kha ka chhu kuaah khan thun tawh rawh. Min dep tawh rawh!”
 
A thu sawi chu hre lo ni àwm takin a chhu chu ka liak uar sauh sauh va. A dawrh thei ang ber chuan a rawn kak sauh sauh va, a si hlar hlar a. A mawnah chuan ka lei hmawr chuan ka liak leh tak tak mai chu a insum zo tawh ngang lo a ni ang, a rawn ṭhu kang nalh a. Min pawt chho nawlh a. A chungah chuan bawkin min keih nghal mawlh mawlh a.
 
A kut chu ka kap lamah chu zen thlain, ka zang khawng mar ṭang tawh mai chu a hum lip nghal zawt zawt a. A chhu kuaah chuan a’n chuktuah ran a, “Zang hur pa! Dep lut rawh. Dep tlum pawk pawk rawh. Ka chhu hur hi lu darh vek rawh. Ka châk tawh lutuk. Ka chhu a hur tawh lutuk!” a ti mawlh mawlh a.
 
Ka zang chu a chhu kuaah chuan ka dep tlum riai riai a.
 
“Awi! A nuam!” ti khur dar dar pah chuan mi rawn kuah nawk a. “Bawihte, i duh tawkin han dep rawh aw. Dim suh, lu zawt zawt rawh. Ka chhu hi a hur tawh lutuk. I zang hi ka mamawh tawh lutuk,” a ti a. A sawi zawh rual chuan ka’n dep lut zawt zawt a.
 
A rem bawk a, ka zang chu a full pawp pawpin ka’n dep lut pulh pulh a, a nuam ti lutk chuan min hmer tawn tawn a. Ka dep rang telh telh a. Ka’n dep tlir ta tak tak mai mai a nih kha! A ṭe nasa teh e!
 
“Aaaaassshhh! Bawihte, a nuaaammm! Ka chhu i lu nuaaaammm! Zanglianpa! I dep nuam lutuk! Hetianga nuam hian tu mahin min la dep ngai lo. Rang deuhin dep rawh, dim suh. Ka chhu hur hi lu darh vek rawh!”
 
Ka zang chu a khawng ṭha bawk a, ka dep tlum zawt zawt mai a. A kut chuan ka hnung a ṭham tawn tawn a.
 
“Bawihte, dim suh. Ka chhu kha dim suh, dep vak vak rawh. Zang lian pa, i dep a nuam lutuk! Min va han tihur tak em!”
 
Ka bungbuttir a, a mawngtam chu er deuh tàn chuan a rawn dawh a. A khup zawnah chuan lukham ka kam santir a, a hnungah chuan ṭhingthiin ka zang chu ka han dep tlum leh pawk a. A chungah bawk pheiin a hnute chu ka sawk tawn tawn a. A hnuah a kawngah chuan vuanin ka’n dep lut leh tak tak mai chu! A au chel chul mai a ni.
 
Ka zang chu a rawn lian tual tual a. Ka dep rang tulh tulh a. Kan thaw dun kawk kawk a. Biakengi hnungah chuan ka baw chu ka chiktir ta puat puat a.
 
Amah a la zo ve si lo. Kan han chawl det a. Ka zang chu hmuamin a khal neuh neuh va. A chhu kua chu ka kut chuan ka kawmsak ve nawk nawk a.
 
Rei vak lovah chuan ka zang chu a rawn khawng leh ta vuah mai a. Ka chungah chuan lawnin ka zang chu a ṭhut tlum ta zawt zawt a. A su rang telh telh a. A ip chawi chawi a. Nakin deuhvah chuan ka bulah a rawn mu thla a, ka nem zangthal a, a chungah chuan bawkin ka’n dep ve leh tak tak mai chu a au ṭhawt ṭhawt a. A thaw kawk a, a zo ve der mai.
 
Ka zang a lo khawng mar leh nasa tawh mai sia. A rang thei ang ber chuan ka’n dep tlir tak tak mai chu a rak tuar tuar a. Min kuah chawi chawi a.
 
Kar lovah ka zang chu a rawn mar leh tual tual a. A chhu chhungah chuan ka baw chu ka chik luhtir ta puat puat a.
 
“A nuam lutuk! Min va’n dep nuam tak em!” tiin min fawp mawlh mawlh a. Inkuah chial chuan saruakin kan mu ta hle hle a.
 
A beng bulah chuan, “Dep i va’n nuam tak! I dawh zei si. I chhu a lum nuam bawk si. Ka dep ziah châk che,” ka ti a.
 
“Min dep ziah rawh. I mamawh hun hunah mi rawn hruai ṭhin dawn nia. Kei paw’n i zang hi ka chep reng châk ve tho alawm”.
 
Kan infawp leh nawk nawk a, inkuah rial chung chuan kan muhil ta a.
 
Ka kawng zawh mek hi eng kawng nge ni ngai! Hei hi ka hringnun a nih si chuan ka hmabak a va han ko dawn tak em tiin ka ngaihtuah ve fo ṭhin. Kawng dik chu ka hria; mahse, kawng dik chu zawh rei thei lovin sualin min buan tlu leh nge nge ṭhin. Hmangaih taka min zilhtu ka nei lo va, mamawh em em-ah ka inngai chuang lo bawk. Ka nu thihna chuan rilru mumal min la puttir thei si lo va, ka nung mawl ve tawp a ni ber mai.
 
Chu mai piah lamah a chanchin ka hriat dan chuan min ṭhawng lehzual bawk nen, ka khawvel hi ka ning hluah hluah ni ber te hian ka hre ṭhin. ‘Eng anchhia nge ka dawn bika hetiang teh hrepa hnutchhiah ka nih bik?’ tiin ka inzawt mawlh mawlh ṭhin. He dinhmun hi duh reng vanga thlang ka ni lo va; mahse, ka chungah a thleng miau mai si a. Hel tawrh ngawt atan chuan a harsa ve em a ni e!
 
Ka mu tui lai chu eng emaw hian min tiharh zawk a, ka taksa chu a za chuai chuai hian ka hria a. Biakengi chuan ka zang a lo sawngbawl leh tawh chu niin! A lo hmuam puk puk a.
 
Ka zang kawh luah mai chu a liak kual nawk nawk a, a hmuam tlum pawk pawk a. A hrawt pah mawlh mawlh bawk a. Nuam tihna chuan mi rawn tuam chiai chiai a. Ka zang pawh chhu lûk châkin a khawng kawh leh ta luah mai!
 
Biakengi chuan, “Bawihte, ka chhu a za lutuk a, i zang lian deuh hi ka chep châk leh tawh a. Ka muhil thei lo va,” a ti a, ka dulah chuan rawn fawp chhovin ka nghawngah a rawn fawp chho zel a. Ka hmuiah chuan duhthawh zet hian a rawn fawp leh mawlh mawlh a.
 
Ka pawm tho nawlh a, khum tlangah chuan ka bawhtir a. Kei chu chhuatah chuan ka ding a, a hnung lam aṭang chuan ka zang chu ka thun tlum pawk a. A si hlar hlar a, rizai chu a ṭham tawn tawn a. Dimna tel hauh lova duh tawk maia ka dep hnu chuan ka kai tho va, ka pawm kang nawlh a. A kaihza lehlam lehlam hnuiah chuan ka kut rawlh pheiin a kawngah chuan ka kuah a, nau hmathlak style ngei maia ka’n dep leh mai chu nuam a va han ti tak!
 
A ang hlawi hlawi a, a rum hliah hliah a. Ka nghawnga min kuah pah chuan ka pawm ting alh alh mai chu a lut thuk bawk a, nuam kan ti dun kher mai.
 
Eng emaw chen chutianga kan tih hnu chuan ka bân a kham deuh avangin dawhkan lamah ka pawm phei a, dawhkanah chuan ka ṭhuttir a. A bawp chu kuai kakin a chhu chu ka’n fawp hmasa leh nawk nawk a. A chhu kua leh a mawn vel te chu ka lei hmawr chuan ka liak kual nawk nawk a. A nuam ti lutuk chu a er ngang ngang a, a meng phal lo hi a ni ber. Ka lû-ah chuan manin ka sam chu a ṭham tawn tawn a.
 
“Awi! Bawihte, a va han nuam tak! Ka chhu kha ei rawh. I liak hur vek tawh. I zang kha luhtir leh tawh rawh. I zang kha a mamawh tawh lutuk,” a ti chel chul a.
 
A thu sawi chu ngai pawimawh duh lovin a dulah chuan ka fawp chho va, a hnute lian vak lo, kawh lah mai leh mar pang mai chu duhthawh zet hian ka hap tawn tawn a. A lehlam hmur chu ka kut chuan ka hmet hrual pah nawk nawk a.
 
“Awi! A va han nuam tak em! Zei lutuk mai! Min dep tawh rawh, Hura!”
 
Dawhkan hmawr lamah chuan ka pawt hnai deuh a, ka din mar chuan a chhu leh ka zang chu a inzawn chiah chiah a. A chhu kuaah chuan ka zang chu ka thun tlum leh zal zal a.
 
A bawp lehlam lehlamah chuan ka vuan a, Biakengi pawh chu awm er deuhin, a hnung lamah chuan dawhkana innem khalhin a chhu chu a rawn dawh rem ve sauh sauh bawk a. Ka’n dep tlum tak tak mai chu a ṭe chel chul mai alawm!
 
A lut thûk ṭha duh bawk a, A rik hian a ri thlep thlep mai lehnghal a. A ri chuan min ti hur zual a, min ti phur sauh sauh va. Biakengi pawh chu a awm hle hle thei tawh bik lo. Mi rawn dep let euh euh va.
 
“Zang hur pa! I va han zei tak em! A nuam lutuk! Ṭang rawh. I duh tawk khan han dep teh! I duh phawt chuan min dep tlaivar zak rawh!”
 
Chhuatah chuan ka hnuk thla a, ka bungbuttir leh ta teu mai a. A kawnga kuahin ka’n dep leh tak tak mai chu a nuam bawk a, ka zang a rawn mar tial tial a, nawmna vawrtawp chuan mi rawn tuam chiai chiai a. Ka zang aṭang chuan ka baw chu a rawn chhuak leh tuar a, Biakengi chhu-ah chuan ka pik luhtir puat puat a.
 
Biakengi pawh chu a ṭe ṭhawt a. A zal ve nghal raih raih a. Kan zo rual chiah a.
 
“Min va han dep nuam tak! I zei bawk si,” tiin mi rawn fawp veng veng a.
 
Insil turin bathroom lamah kan kal ta a. Kan insil zawh chuan saruak veka awmin inkuah chialin kan mu leh ta a. Rei vak lovah zing zang fuk chen leh tur chuan kan muhil dun ta a.
=============

Bung 11-na:
=============
Ka harh meuh chuan ni a lo chuak ut tawh a, ka bula mu Biakengi pawh a lo la mutui ngei mai. A lo thaw ri sek sek a. A chunga harsatna thleng mek pawh hre chang lo lêkin zan hun hlimawm tak kan hmang dun kha a ni a. A hmel chu ka en ngawih ngawih a, ka khawngaih ta tlat pek a. Han tih vak ngaihna lah chu ka hre der chuang si lo.
 
Thawm dim tak chuan ka tho ṭhem ṭhem a, thingpui ka lum a. Ka lum zawh chuan room lamah chuan no hnih ka chawi phei a. Room ka han luh chuan Biakengi pawh a lo harh tawh a. Mi rawn en a, a nui sen sen a.
 
“I va’n tho hma ve. Ka sil ṭhum mai!” tiin a rawn nui ar ar a.
 
“I va insil dai phawt duh em? Nge, thingpui i in phawt duh?” ka ti a. Mi chhang ta mai lo chuan mi en tlawk tlawk a.
 
“Engati nge khatia min en vung vung a?”
 
“Puipuii hi a vannei ngawt mai, nang a tawng che hi. Ka ṭhiannu mah ni se ka thik!”
 
“Thingpui hi in phawt rawh. Nizana kan chet dan kha hria sela chuan vannei a inti bik kher na’ng!”
 
Biakengi chu a nui seih a. Thingpui chu kan in dun a.
 
“Ka bula riah chu hrehawm i ti em?” ka ti a.
 
“Ti lo ve, a nuam lutuk. A nuam mah mah a nih kha. I zei si, khatiang em ema nuam khan hun ka la hmang ngai lo. Zan tin i bula awm theih ka châk,” tiin a nui har har a.
 
“Kei paw’n nuam ka ti khawp mai. Nang pawh i zei lutuk, dep i nuam si. I dawh zei bawk si,” ka ti a.
 
“Ka va’n lawm!” tih pah chuan mi rawn kuah a, kan infawp leh mawlh mawlh a. Kan duhthawh dun ngei mai.
 
Ruak vek chuan a la awm a. A hnute chu ka ṭham leh nghal tawn tawn a. Chutih lai tak chuan phone chu a rawn ri ral ral a, Puipuii a lo nia.
 
“Duat, i tho tawh em?”
 
“Umm, tho tawh e. Nang i tho tawh em?”
 
“Umm, tho tawh e. A-nî te bulah chawlh ka dil a, ka rawn kal dawn emaw ni ka tia, Biakengi ka hmu châk tawh bawk sia”.
 
“A va’n ṭha dawn ve, i rawn kal theih dawn chuan. A khua te pawh a har tawh ang,” tiin Biakengi chu ka va melh zeuh va, lei min lo chhuah khum a. Ka bulah chuan pawt hnaiin a hnute chu ka ṭhamsak tawn tawn a.
 
Puipuii chuan, “A la tho lo em ni?” a ti a.
 
“La tho lo a ni ang, ṭhuttlengah a mu a. Khumah a mu duh si lo va. Ka harh ve deuh chiah a,” ka ti a.
 
“Umm, a chau ve deuh a ni ang. Dar 10 velah min lo hruai la, chaw ei khamah ka rawn kal mai ang,” a ti a.
 
“Chaw i rawn ei dawn lo em ni?”
 
“Ei hman rih lo. Hetah rawng bawl a ngai alawm. Nangni pawh ei hma tum ula, mi rawn hruai vat la aw. Ka ngai tawh che a nia”.
 
“Aw le, Teh reng mai,” ka ti a, phone chu kan dah a.
 
Biakengi chuan, “Hmm, chhunah ka chang dawn si lo che a,” a ti a, mi rawn fawp leh nghal mawlh mawlh a. Kei pawh chuan ka chul kual leh heuh heuh tawh a. Inkhal vak lem lo chuan khumah chuan ka bawhtlu a, a chungah chuan ka bawk a. Duhthawh zet chuan kan infawp nawk nawk a. Chumi pah chuan a hnute chu ka ṭham tawn tawn a. A bawp chu kuai kâkin ka zang, châkna avanga lo khawng mar leh vek tawh chu, Biakengi chhu hur takah chuan ka han thun leh riai riai a.
 
“Awi, a nuam! Bawih, a nuam lutuk! I zang hian min va han tinuam ṭhin tak em! Min dep hrep rawh aw. I duh tawkin dep rawh,” a rawn ti mawlh mawlh a.
 
Kei pawh chu ka zauthau tawh bawk a, ka dep tlum zawt zawt a. A bawp chuan min kherh a, Biakengi chhu kuaah chuan ka zang chu a tlum lut zawt zawt mai a. Nuam kan va han ti dun tak!
 
Eng emaw chen duhthawh taka kan indep hnu chuan a chhu chu a ip tight telh telh a. A ip tight lutuk chu dep pawh a harsat phat hial thei. A va’n ip tight thiam tak! A thaw hlawi hlawi a, min hmer ngawt ngawt a, kei lahin ka dep uar tulh tulh a. A rum deuh hak a, a zo ni ngei tur a ni.
 
“A nuam lutuk!” a rawn ti chhuak hlawl a.
 
Kei ka la zo ve si lo, a aia uar zual chuan ka han dep leh tak tak mai chu a rik hian a ri thlawp thlawp thei maw le! Ka hik chuai chuai a, ka pum chuan ka mur chum chum a. Nuam vawrtawp chuan mi rawn tuam leh chiai chiai a, Biakengi dul velah chuan ka piktir ta zuai zuai a.
 
Ka zo fel chu ka thaw kâwk kâwk a. Mi rawn en a, mi rawn siai zeuh pah hian, “I chau em?” a rawn ti sap a.
 
“Chau lo ve; mahse, ka hah ve khawp mai,” ka ti a.
 
Kan tho va, kan insilfai a, rawng kan bawl zui nghal a.
 
Chaw kan ei kham chuan Puipuii hruai tur chuan Zarkawt lam chu ka pan nghal a, ka han thlen chuan kawngpuiah min lo nghak vang tawh a. Ka in lamah chuan kan inphur thla nghal vang vang a.
 
In kan zuk thlen chuan, an ṭhian duna an han inhmu chu, an ri chel chul mai a. An inkuah cheng cheng hi a ni ber mai.
 
Biakengi nu chuan Biakengi chu Zemabawk lamah, ama awmna lamah, chuan kal mai turin a rawn ngen a. Ani pawhin chu lamah chuan kal a lo duh zawk bawk nen, a nu hnen lamah chuan kan va dah ta a. Puipuii nen chuan chawhnu lamah chuan park-ah te kalin kan leng kual a, rilru thaw ipik lutuk pawh a zia deuh huaiin ka hria. Tlai lama chaw ei nghal turin ka ti na a, a nî te’n tih tur pawimawh a awm vangin an rawn phone leh ta si a, inngai tak chungin kan awm hran leh rih a ngai dawn a ni. Aizawla awm ve ve mah ni ila, veng a lo inhlat bakah an hna thawhna lamah an lo buai ve bawk ṭhin nen, duh angin kan inhmu tam thei lo ṭhin khawp mai.
 
Zan lam boruak pawh thlasik rim a nam ṭan tawh bawk a, ‘Ber thla’ a rawn herh chhuah hi chuan a vawt deuh var ṭan der tawh mai. Tih tur ka neih lem loh avang chuan ṭingṭang perhin ka zai mai mai a. Ka zai tui lai tak chuan ka phone a rawn ri ral ral a, Rintei a lo nia.
 
“U Zonun, a-û nen kan inhau a, a bialpa nen an awm dun a, zu te an in a, a nuam lo em mai. I inah ka lo riak mai dawn aw. Min lo hruai la,” a rawn ti a.
 
“A va’n buaithlak ṭhin ve aw! I u chu ka lo hau dawn em ni?”
 
“A ngai lo. An ruih a reh hunah mi rawn zawng leh chung tho ang,” a ti a. Kei pawh chuan ka tilui bik chuang lem lo va.
 
“A nih chuan lo awm rawh, ka rawn hruai ang che,” tiin, Rintei hruai tur chuan ka chhuak zui nghal a.
 
Kawng sirah chuan bag te nen chuan a lo ding vang tawh mai a, eng mah pawh sawi lem lo chuan a bulah ka ding a, a rawn chuang a. Kan let leh nghal nal nal a.
 
“I u i hrilh em?”
 
“Hrilh lem lo. Kan hna thawhnaah ka riak dawn ka ti ringawt a. Zu an in reng a, ka ning tlat alawm,” a ti hlak hlak a.
 
Eng mah sawi zui lem lo chuan kan ngawi dun vang vang a. A hnuah chuan, “Min hlau lo em ni, keimah chauhin ka awm sia,” ka’n ti vel a.
 
“Hmmphh! Hlau lo lutuk che. I bulah ka mu lui tlat ang a, min hlau zawk mai tur asin,” a rawn ti let zawk ham ham a.
 
“Hlau dawn lo nasa! Ka lo dep hrep che a ni mai,” ka’n tih chuan, ka kawngah rawn kuahin ka hnungah chuan a rawn bei thlawp a. A hnute kawh lah chuan mi rawn do deuh ṭalh a. Châkna a chhuak nghal mai dawn alawm le!
 
Ka beng bulah chuan, “I dep a nuam tho alawm,” a rawn ti sa sa a, a nui har har a. A hnute chuan min nek lui deuh ṭalh ṭalh bawk a.
 
“Lo che vak suh, ka khalh sual palh ang, kan thlen veleh ka sawisa dawn che,” ka ti a. Mahse, chimawm a chhuah a, chutia ka tih takah chuan a rawn uar hret a, ka kap vel te chu a rawn chul thuak thuak a. Châkna a tichhuak nasa teh e!
 
Chak deuh chuan ka tlanpui a, min kuah nghet chawih chawih a. Rei lo teah in chu kan thleng a.
 
Kan lut chiah chu kawngka ka kalh nghal a. Ka kawngka kalh lai chuan min lo en reng a, a nui seih a. Ka kalh zawh rual chuan mi rawn pawm chat a, kan infawp ṭan nghal mawlh mawlh a. Kan duhthawh dun bawk a, a nuam ngei mai!

=============

Bung 12-na:
=============
Khumah chuan ka pawm phei nawlh a, kan infawp pah mawlh mawlh reng bawk a. Ka kawr chu min phelhsak sawk sawk a. Chutah, ka kekawr chu a phelh leh nghal a, a kut lum thar thar chuan ka zang lo khawng mar ut tawh mai chu a hum nghal chat a.
 
“Zanglianpa, i nei sei ropui si! I lûk chak hian ka hisap ziah ṭhin che, zanin chu min lu tlaivar ṭhak ang che,” a ti a, min rawn en a, a nui ver ver a.
 
Ka zang chu a hrawt zawt zawt a. Khumah chuan min ṭhingṭhittir a, ka hmaah chuan kun hniamin ka zang chu a hmuam ta pulh pulh a, a va’n hmuam nuam tak! A lei chuan a liak kual nawk nawk a. A chil chuan a hnawm nal seuh seuh va, a hmuam tlum zawt zawt a; a samah ka lo ṭhamsak nawk nawk a. A va han fawp hur thiam tak! Sawi tawh ang khan nu lian lo te, khal ṭelh mai hi a ni reuh va. A hnute a lian kawh nasa mai bawk si! A chhu vum pawng thar te chuan min tizauthau lehzual hle.
 
Eng emaw chen ka zang a khalh hnu chuan ka kuai mu a, a hnute chu ka ṭhamsak nawk nawk a, uar tawk chuan ka’n fawp leh nawk nawk a. Ka fawp hniam zel a, a kap zawn ka thlen dawn ṭep chuan ka tho thut a, khum sir almirah-a beer ka dah ṭhat chu ka va lem khalh khalh a. Rintei chuan, “Ka duh ve,” a rawn ti nghal vat a, can khat dang chu ka hawng a, tlem ka in leh a, a bak zawng chu ka intir ve thung a, taksa chu tlemin a tilum deuh. Ruihna tham ni lem lo mah se, min tizauthau deuh riau hian ka hre ṭhin a, beer hi chu chhu fawh nawmna tiin ka sawi mai ṭhin.
 
Taksa a rawn lum deuh up up tawh bawk a, Rintei chu dawrh tawkin ka muttir a, a chhu vum pawng thar mai, fai taka enkawl tih hriat ngawih ngawih chu ka hmui chuan ka nawr kual ne ne a, ka lei chuan ka liak leh zeuh zeuh va. Rintei chu ka han melh chho va, a lo meng phal tawh lo, a ṭhen sawk sawk a, a si deuh hliam hliam a, lukham chu a lo ṭham tawn tawn a.
 
A chhu chu uar takin ka liak hlawp hlawp a, ka lei tikhawngin a mawn ka’n liak tak tak mai chu nuam a va han ti tak! A awm mai mai thei lo hi a ni ber mai. A ṭe ṭhawt ṭhawt a, a si hlawrh hlawrh a. Kei lah chuan ka duhthawh telh telh a, a chhu kuaah chuan ka lei khawng tak chu nawr lutin ka’n liak kual leh tak tak mai chu a ṭe nasa teh e!
 
Kan hur dun mek lai chuan ruah tam mangkheng a rawn sur nghek a. Pawn lam aṭangin thawm a hriat theih dawn loh tih kan hre chiang bawk a, Rintei nuam ti lutuk chu a ṭe tuarh tuarh a. Kei lah chuan ka liak duhthawh nasa mai si a.
 
“Awi! A nuam lutuk! Liak zawt zawt rawh. Ka chhu hur kha i lei khawng tak khan lu zawt zawt rawh! Awi! Ka chhuuuu! A za  nuam, ka chhu a hur nuam! I zang lian khan min dep tawh rawh. Mawh, min dep tawh rawh. Ka chhu hur hi i zang hur khan nawr khi phawk phawk rawh!”
 
Ka bungbuttir nawk a, a hnung lam aṭangin a chhu kuaah chuan ka zang, chhu châk vanga mar khawng kawh luah tawh mai chu, ka’n thun tlum pawk mai chu a va han nuam teh lul! A kawngah vuanin ka zang chu a chhu-ah ka dep lut zawt zawt a. Ani nuam ti lutuk chu a auvin a au ṭhawt ṭhawt a.
 
“A nuam lutuk. Dep rang rawh. Awi! Zang lian, dep zei pa! Min dep rawh. Min lu tlaivar rawh,” tiin a au nawk nawk a. A theih ang ang chuan mi rawn nawr ve pah nawk nawk a, a tlum lut thuk duh ngei mai!
 
“Zangthal zawngin min dep lawk teh, ka zo dawn,” a ti a, zangthal chuan ka muttir a. A mawng zawnah chuan lukham ka dah pawng a, a chhu vum pawng lah mai chu ka thlir doh doh a, a mawi ngei mai!
 
“Hmanhmawh rawh. Ka chhu a za teh mai a nia, Zanglianpa! Min lu leh vat vat rawh!”
 
Chuti na na na chu tiin, a bawp chu kuai kakin kan dep leh tak tak mai chu!
 
“Awi! A nuam lutuk, ka zo dawnnnn... aaaahhh! Aaahhhhh!” a ti a, a zo fel ta der mai a. Ka la zawh ve loh avang chuan a aia uarin ka’n dep leh tak tak mai chu, kar lovah ka zang chu a rawn kawng lian tual tual a. Ani lahin nuam a lo ti leh em em a, a au leh ṭhawt ṭhawt tawh a. Rang tawkin ka’n tlir tak tak mai chu ka thaw kawk kawk thei nia!
 
A rawn nuam chiai chiai a, ka baw lum ham ham chu Rintei chhu khuaah chuan ka chik luhtir ta puat puat a.
 
“A nuam lutuk! Awi! A va’n nuam tak!” a ti mawlh mawlh a.
 
Ruah lah chu a la sur nasa mai si, bathroom-ah chuan kan va insil dun a. Kan insil zawh chuan ruak vekin khumah chuan kan mu hahdam a. Ruah a bengchhen em avanga chuan titi pawh a harsa a, ngawi rengin kan inen a, ka nui dun seih seih a, kan inkhal tawn niap niap a.
 
Ka rin lawk sa ang ngeiin Rintei chu a lo hur zek lehnghal a, hemi zan pawh hian kan inlu tlaivar a ni deuh hial mai. Zakzum hmel takin a lang a, hmelhriat loh bulah chuan a ṭawng tam lem lo. A nui chen chen ringawt ṭhin kha a ni a; mahse, ka bulah chuan a mizia chu a inthlak thawk thung.
 
Zingkarah chuan Rintei chu a hna lamah kal a ngaih vangin hma takah a tho va. A tho han tih lemah kan muhil hman lo hrim hrim. A hna thawhna hmun thleng ka han dah a. “Zanah min lo hruai leh la, ka lo riak leh ang a, i phal em?” a ti a.
 
“Phal lutuk e! In bàn hunah lo sawi la, ka rawn hruai dawn che a nia,” tiin kan inthlah fel ta a.
 
Chhun lamah chuan tih tur ka neih lem loh avangin inah lehkhabu chhiarin ka awm vel mai mai a. Chhun dar 12 velah Puipuiin mi rawn call a.
 
“Phaiah dawr bungrua la turin ka ni nen kan kal dawn a. Ni thum vel kan châm dawn a nih hmel. Ka rawn biak hman loh tak chein chanchin ka rawn hrilh che...” a rawn ti a.
 
“Aw le, fimkhur ula. I hman remchan hunah chanchin rawn sawi ṭhin la aw,” tiin fimkhur turin ka’n chah ve mawlh mawlh a. Puipuii hi chuan min hmangaih takzet tih ka hria. Kei hian ka be tam lutuk lo va, ani erawh chuan a chanchin hi mi rawn hrilh deuh reng a, ka chanchin mi rawn zawt fo bawk.
 
Ka nun dan leh ka khawsak ṭhin dan ka ngaihtuah chian chuan, keimah leh keimah hi ka inten ve ngawih ngawih ṭhin; mahse, ka bansan thei si lo. Bansan a hnekin, ka nung ho tulh tulh emaw tih mai tur hian, ka khawvel neih ve chhun chu ka phak ang tawk tawkin ka chen a. Mahni inthiam loh rukna nei ve bawk mah ila, sim tumna reng reng a awm si lo. Ka khawvel alawm tiin ka chapona chu ka huangtaupui ni ber hian ka hria.
 
Duh duh hunah hmeichhia mutpui thei mah ila (mahnia awm nih chuan a harsa miah lo tak tak a nia aw), chhungrilah chuan eng emaw kim loh riauna nei tlat hian ka inhria a. Eng nge kim lo ber erawh ka hre thiam chuang lo. Ka khua a har ngawih ngawih fo va, lunglenna hian min kiansan ngai meuh lo. Mi dangte hmuh laiin hlim hmel tak anga lan ka tum lui tlat a; mahse, chhungril erawh a ṭap thung si. He hringnun hi eng nge ni ngai? Eng vanga nunga awm ve ngawt nge ka nih? Zawhna a va han tam tak em!
 
Ka nu leh pate khan hma takah min boralsan lo sela chuan pangngai takin ka nun ka hman ve ka ring a. Mi pawhin mi pangngai hmuhin min hmu ve tur tiin ka ngaihtuah fo ṭhin. Keimah ka inngaihtuah chuan ka chau va, ka chak lohna leh ka fel lohna te, ka tlin lohna leh ka ṭhat lohna te ka hmu chuai chuai a, ka na leh ṭhin. Mahse, ka dinhmun hi ka duh thlan a ni bik lo va, duh thlang turin chanvo ka nei hek lo. Ka khawsak dan erawh ka duh thlan liau liau a nihna chu a awm teh meuh mai. Ka nun beidawnna avang chuan, ka phak tawk tawkah hian khawvel chen ve hle ila ni mai tiin ka infuih mawlh mawlh mai ṭhin.
 
Tûk khat chu walk tumin hma takah ka tho va. Walk tur e ti lo chuan ka inbual hmasa leh te te lawi a. Ber thla a lo ni tawh bawk nen, boruak pawh a nuam tawh khawp mai. Vawt lutuk a la ni lem lo va, boruak nawm hun lai tak a ni reuh a. Zing boruak han dawn ve hrim hrim pawh a nawm hun lai tak a ni.
 
In aṭanga ka chhuak chu, kan ṭhenawm hla vak lovah hian, nula pakhat walk ve tur ni àwm tak rawn chhuak mek hi ka hmu a. Ka hmelhriat a ni lem lo. Veng chhungah ka awm tam loh vangin hmelhriat mumal pawh ka nei lo, ṭhenawm kan inlen pawh vak lem lo bawk nen.
 
Chu nula chuan mi rawn hmuh chuan a rawn nui sen sen a, “Good Morning! Va’n tho hma ve!” a rawn ti lang lang a.
 
“Morning, morning! Ni e, ka fit lo em a, walk ka mamawh riauvin ka hria a,” ka ti a. Kal pelh mai ka tum a; mahse, rin loh deuhin, “U Zonuna i ni tiraw?” a rawn ti hlawl a.
 
“Umm, ni e. Min hria em ni?” ka’n ti deuh hu a.
 
“Hria a ni mai ang chu, ṭhenawmte chu kan hriat ve loh te’n!” tiin a nui ver ver a. “Min hriat loh hmel si,” a tih zawm leh zat a.
 
“Nia, ka hre thei mai lo che. Vengah ka awm tam loh avangin hmelhriat hi ka nei mumal lo lutuk a. Ka naupan laia ka kawm ṭhinte ngei ngei pawh ka hai fo. A zahthlak ṭhin khawp mai,” ka’n ti deuh luam a.
 
A nui seih seih a, “Khawi lamah nge i walk dawn a?” a ti daih a.
 
“Ka hre bik lo, ka chhuak mawl ve tawp a nih hi”.
 
“A nih chuan World Bank kawng lamah kal ila? A la hma angreng sia, keimah chauh chuan ka hlau ve deuh va,” a ti a. Kei lah kalna lam tur ber pawh hre chuang lem lo ka nih avang chuan ka lo aw ve mai a, ka walk dun ta a.
 
Mizo hmeichhiaah chuan nu lian ṭha tak tih theih ngei tur, mal mum nalh zeih zawih, inkhaithli zar mai hi a ni a. A hnung lama a sam a ṭawn kawh vah danah te chuan amah a inrin zawh tawk hmel hle ni hian a hriat a. Mawng poh deuh tarh, hnute chhing lah, kawh deuh vah, lian lutuk lo a nei a. Kal pah chuan ka inteh ru deuh a, feet 5.7 vela sang a nih ka ring hial! Itawm tham tiu teu tak a ni.
 
Chutia kan kal dun tak zelah chuan, kawm a nuamin a ṭawng duh bawk nen, thil eng eng emaw sawiin kan tum aia hla kan lo kal der mai a. Sorkar Department pakhat hnuaihah Officer a lo ni reng a. Kei aiin kum thum velin a naupang zawk na a, mi puitling tak, chhungkaw mumal tak aṭanga seilian a ni bawk a, a zahawmin a hawihhawm kher mai. Tûk tin walk dun zel turin min sawm a, mahni chauh chuan a nuam lo ṭhin em mai a ti a. Kei lahin a bula hun hman tam theih chu ka châk zawng tak a ni si a, ka lo aw rang kher mai.
 
Krismas thlen nan thla khat leh a chanve chauh a awm tawh avangin Puipuii paw’n Lunglei lamah min hawsan a. A pu lungdawh tur boruak vel nen, an indaih loh em avangin a haw hma a, chanchin erawh kan inhrilh tawn reng thung.
 
Sawi tak ang khan, nu leh pa ka neih tawh loh avangin mite pawh hian chuti teh chiamin min ngaihsak lo ni-a hriatna hi ka nei deuh reuh va. Ka insit a, min duh ngawih ngawihtu ni-a ka hriat Puipuii pawh chu ka uksak ṭha vak lem lo. A chhan chu, ka tal hiar ve hrim hrim chu thu dang ni se, a chhungte’n min duhpui tak tak ka rin loh vang a ni ber. Chhawngkaw mumal nei lo bula a awm tur chu an phal ka ring si lo va, nakinah ka nat lutuk lohna turin tiin tlem tlema hlat hret hret ka tum a. Mahse, Puipuii erawh chuan min neih ngei a tum ruh ve hle. Ka hnial hran lo va, ka iai pawh a ni lo. Keimah zawk hi belh tlak ka nih loh em avang zawk hian, mal tlat mai mai hi ka duh zawk fo ṭhin a ni ber.
 
Ṭhenawm hnaia mi ka walk-pui ṭhin kha Sangtei, naupang te kan nih laia ka ṭhian kawm ṭhin a lo ni a. Mahse, zirna avangin hmun dangah a awm hma a, chutah kei Hostel lamah ka awm leh deuh char char bawk avangin ka hre mai lo kha a ni a. Amah zawk chuan min lo la hre hlauh a, a nuam phian. Tuk tin han walk dun takah chuan kan innelin ka inkawm ngeih ta phian a.
 
Sangtei hian min hmu pangngai ve deuh nge maw ni dawn ni, min ngaina phian a. A chanchin pawh tam tak min hrilh nghe nghe a. Ka inah pawh a rawn leng lut ta zeuh zeuh bawk. Ṭhian ṭha ang tak takin min en ve deuh ni ngei tur a ni. Kan vengah hian mi dang han kawm tur hi ka hre tam lem lo bawk a, eng emaw kawng takah chuan a ṭha phian zawk.
 
Tlai khat chu a office bang hi kan in lamah chuan a rawng lut kawi hmasa a, “U Zonun, karleh hian thingtlang lamah bial fan a ngai a, mi kalpui hman ang em? Ka kalpui tur te dam lohna avangin an rawn kal thei dawn lo va. Kan tih tur a hautak tham avangin mahni ngawka han kal chi a ni lo chu thuhran ni se, ka huphurh deuh hrim hrim a. Kan pu berin mi dang hruai tur zawng mai rawh, lawmman te pawh kan pe dawn nia a ti a. Han sawm mai tur ka hre si lo va,” a ti a. Kei lah chuan ka lo châk sakhai nasa mai a!
 
“Chutia nang meuhin kei ve mai mai min sawm te chuan, mih hruai duh tak taka thu a ni mai alawm,” tiin, rang zet hian ka chhang var a.

=============

Bung 13-na:
=============
November thla kar hnihna a rawn her chhuah meuh chuan boruak pawh a vawt deuh var tawh mai. Boruak a vawh tawh nak a laiin ruah a rawn la sur zui! Sur lo mah se, boruak a nuam tawk tawh tho asin le.
 
Sangtein min sawmna angin thingtlang lama zin tur chuan kan inzui chhuak hnak hnak a. Department motor bolero a rawn keng a. A khalh ṭhang tawh bawk a ni ang, driver hranpa a mamawh lo, ama’n a khalh mai zel. Mahse, “Ka ban ruh hi a nuam zan lo va, kawng a ṭha vak lo bawk nen nangma’n khalh rih mai rawh,” min ti a. A theih ang ang chuan kan han inkhalh chhuak ve ta tawp mai chu a nia.
 
Rin ai takin a lo lal zek ni tur a ni, kan han kalna hmunah chuan khawtlang mipui eng emaw zatin an lo hmuak a, zirlai naupang te pawh an awm lo awmin parṭhi te an hlan nawk nawk mai. Kei, a ṭawiawmtu leh an hna lam eng mah hre lo pawh hian parṭhi pahnih chu ka awrh ve ngei. Ka hre thiam lo nasa mai si; mahse, Sangtei sawi danin, kal tura an ruat sa kal thei leh ta si lo aiawh ang deuh reuh ka nih tak ber chu. A ṭha phian zawkah ka ngai ta mai. A bodyguard ang deuh reuh hian min hmang a, min hrilh lawk bawk si lo va. Han duh loh ngaihna awm tawh hek lo, mi dang hmuh loh lai hian mi rawn siai zeuh ṭhin a, ka va’n haw mai mai tak! Patling pui pui te chuan biak tumin an bawr deuh laih laih reng a. Ṭhenkhat lahin ka bulah te an rawn sawi thul. Ning tak ka ni, ning tak!
 
Ka rin loh deuhin zawhna ka dawng ve ta nual mai a. Sangtei lah a buai nasa mai si a. Ka hriat zawng tak a lo ni hlauh a. Ka theih ang ang chuan an zawhna te chu ka lo chhang ve mawlh mawlh hlawm a. Mahse, a ruk tak chuan ka ning ve khawp mai. Chutia, kan inhrilh lai vel chu Sangtei chuan a lo hmu fuh a, a rukin min lo en reng chu niin, kei lah ka lo buai ve tawh nen, ka lo hmu fuh miah lo lehnghal.
 
Zanriah ei kham chuan kan thlenna IB tlang lamah chuan kan kal a, ka thawl deuh huai hian ka hria. Ka beisei loh lam daihah ka buai ve ta hrep sia, ka phun nuah nuah reng a. Sangtei chuan mi rawn melh zawk a, mi rawn nuih chen chen ṭhin a, eng mah phei chu a sawi chuang lo va.
 
“Ngawi tlat suh. Lawmman min pek nual a ngai dawn nih hi, a zahthlak bawk si. Min hrilh lawk tal la ṭha tur a nia,” ka ti a.
 
“Ka ring zo tawk che alawm. I sawi fiah thiam em kha”.
 
“Hmmm! Ti hian naktuk kan haw thei nghal em ni?” ka ti a.
 
“Teh nang aw! Ni thum cham a ngai alawm. Seminar te pawh kan la nei dawn,” a la ti ta deuh deuh!
 
Room indawt chiahah hian kan awm a. Ka inbual zawh chuan dar 10 a lo ri der tawh a. Puipuii nen phone-in kan inbia a, min hmuh châk tawh thu te, min ngaih thu te a rawn sawi nasa mai. Kei pawhin dik tak chuan ka ngai ve veng veng mai. Kan inbiak zawh meuh chuan zan dar 11:30 a lo ni der tawh.
 
Ka mutna tur chu ka siam fel a, ka mu dawn chiah tih chuan Sangtei chuan whatsapp-ah mi rawn text a.
 
“I mu tawh em? Tu nge i biak em em a, busy ti char char!”
 
“Tu em em be hran lo ve, ka mu dawn chiah. Eng nge ni ta?”
 
“Eng mah ni lo ve. I mut theih leh theih loh rawn zawt mai mai che maw le,” a ti a.
 
“Kei hi chu ka mu thei mai zel, ka ngaihtuahawm loh”.
 
“Aw le,” tih chauhin mi rawn replay a, kutzungpui ka va thawn leh a. A seen nghal var. Mahse, mi rawn replay tawh lo.
 
Ka out a, Youtube ka en mai mai a. Text a rawn thleng leh, ka muhil thei lo tih hi a rawn thawn a. Ka va reply nghal vat a.
 
“Ngati nge, i hlau em ni?”
 
“Hlauh pawh ka hre chuang lo; mahse, a nuam lo,” a rawn ti a.
 
“Rawn insawn daih mai rawh”.
 
“A zahthlak e a! Rawn insawn zawk la, a reh si. Ka thla a ngam chiah lo,” a rawn tih leh a.
 
“I bula ka mut dawn loh chuan ka rawn insawn peih lo. Ka hah si”.
 
“I va’n over tak! Rawn phei mai mai teh. Tak takin, ka hlau tak tak a nia,” a rawn ti a.
 
“A nih kawngka lo hawng rawh. Ka rawn phei ang,” ka ti a.
 
“Yessshhh!”
 
Kei pawh chu rang mangkhengin Sangtei Room lamah chuan ka phei nghal a.
 
A khum bula chair-ah chuan ka’n ṭhu a, “Ti khan muhil la, i muthilh hunah ka phei leh mai ang,” ka’n ti khawmawi a. A nihna takah chuan a bula muta lûk zankhua zak ka châk tak zet.
 
“Eng nge phei leh kher a ngaihna? Lo mu ve mai rawh. Hei, kan leng tho alawm, over lutuk mai a!”
 
Phur ru deuh, a langa phur hmel loh tak chuan a bulah chuan ka inthawlh ta than a. Taksa insi lo chuan kan mu dun ta a. Ka ngaihtuahna chu inhre thiam vek tawh tho ang. Mipa fa na na na chu, chutiang hunah chuan, ngaihtuahna a dàm lo thei lo!
 
Sangtei chuan, “Vawiin khan i chau em?” a ti a.
 
“A chauh thu-ah chuan chau lo ve; mahse, eng mah min hrilh lawk si lo va, a nuam ka ti lo,” ka’n ti deuh hmuk a. Ka ‘game’ ka ‘play’ ṭan nghal der tih a hre thiam lo.
 
“Ka tihpalh lutuk aw. Khatiang em em khan an lo ngaih hlut vak pawh ka ring lo va. Mahse, i tlin khawp alawm. Hlawh pawh...”
 
“Hlawh chu ka phut tam ngawt ang,” tiin ka lo pawt chat vat a. A nui hak hak a.
 
“Boruak hi a vawt ve deuh tawh a nih hi. Ruah rawn sur kher kher khan a tivawt zual,” tiin tactic dang ka’n apply chhunzawm nghal zat a.
 
“Nia, vawt khawp mai,” a rawn tih takah chuan a ruk takin ka phur leh zual sawt a.
 
“Bialpa i nei awm tho sia. Hruai la, chance a ṭhat dawn vei nen,” ka’n ti a, a nui hak hak a. Ka game-ah ka hruai lut ṭan der tawh tih ka chiang.
 
“Chutiangin bialpa hruai tur ka nei hlei nem aahh!”
 
“Ka awih lo em mai, i nei fer fur zawk ang chu!”
 
“Awi! Zonunmawi, zak teh. Nang angin ka lerh ve hlei nem!”
 
“Eng nge ka lerhna?”
 
Sangtei: I lerh a ni tawp mai. Nichin pawh khan phone i hman char char kha.
 
Kei: Lerh vang a ni hlei nem, ka bialnu nen kan inbe ringawt alawm.
 
Sangtei : Hmmpph! Nang pa hi i nasat hmel reuh ka ti.
 
Kei: Eng vang ngawt chuan maw?
 
Sangtei: Sawi peih lo.
 
Kei: I thik em ni?
 
Sangtei: Thik lo nasa!
 
Kei: I thik a nih kha.
 
Sangtei: A vawt, muhil ang, Naktuk hna a tam si. Zingkarah inbuatsaih ka la ngai dawn zui.
 
Kei: Ka lo kuah lum ang che aw?
 
“AW” ti lo mah se, “AIH” a tih miah loh avangin ka va ban de de a. Zawimuang chuan ka kuah ta a.
 
“I bialnu emaw min ti ringawt ang e aw,” a’n tih deuh hlak a; mahse, ka kut chu lak sawn a tum miah lo thung.
 
Ka ngampa zual sawt a. Chhang lem lovin a lamah chuan ka tawlh hnai hret a. A dulah chuan ka kuah ta a.
 
A pian a nalh bawk a, a kawr chhanah pawh a dul vel chu khawih a nuam khawp mai. Zawi te te chuan ka chul delh delh a, eng mah a sawisel lem lo. A dawh tawp a, hria ang pawhin a awm meuh lo.
 
Zawi te chuan a beng bulah, “I va’n lum nuam!” ka’n ti sa sa a. A nui seih a, ka kuah uar telh telh. Ka kut pawh a hlei ṭan ta viau.
 
A hnute chu khawih ka’n tum thuak thuak a; mahse, a kut chuan a lo dang zel a. Beidawng duh lova ka tum tak fo avang chuan, a mawiah a ṭang der hmasa ve hrim hrim nge, a dang peih tawh lo nge, nuam a ti ṭan tawh zawk, a dawh ta hle hle a.
 
A kawr chhanah chuan a hnute chu ka’n ṭham nawk nawk a. Ani pawh a thaw ta hak hak a.
 
Zawi muang chuan a khabeah dawnin ka’n kuai a, ka lam ka’n hawitir a. A hmai a sen ṭawn ṭawn danah a zam hle tih ka hre thei. A hmui chu ka’n fawp zeuh va, a chhip chawi chawi mai. Zawite chuan ka fawp dek dek reng a, ka duhthawh telh telh a. Min chhang let lem lo va; mahse, min dang chuang lo bawk.
 
Chutia ka fawh char char takah chuan mi rawn chhang let ve ṭan ta a. Mahse, a zei lem lo. Kan inkeih mawlh mawlh a. Kan duhthawh dun ta hle mai. A taksa pumpui chu ka chul kual thuak thuak pah deuh reng bawk a. Châkna chuan a bual à ṭan mek tih ka hre thei.
 
A beng bulah chuan, “Ka lu ang che aw?” ka’n ti se se a. A remti tih lantir nan a lu bu nghauh va.
 
“Mahse, ka la virgin a nia aw,” a rawn ti hlawl mai a!
 
Ka fawp duhthawh telh telh a. A hnute kawh lah mai chu ka ṭham nawk nawk a. A zauthau ve tawh hle.
 
Ka thawmhnaw chu ka phelh vek a. A hmui sexy tawkah chuan ka fawp leh nghal mawlh mawlh a. Sangtei thawmhnaw pawh chu ka phelhsak a. Ka phelsak lai vel chuan a zak leh lai chu a kimki vei chawih chawih a. Mahse, inlûk chu a chak ve ngang a ni ang, a ṭang buai aih lo.
 
A kawr ka’n phelh zo va, a taksa chu a lang chiang ta hle mai a. Hnute lian lutuk lo, no nalh lutuk mai chu mawi tak a ni! A hnute hmur sen no chek mai chu ka fawp dek dek a. Ka lei chuan ka liak kual nawk nawk bawk a. Nuam a va han ti tak em! A thaw kawk kawk a, a hmui chu a pet sawi nawk nawk a.
 
A taksa mawi lutuk mai, mam han mai chu duhthawh tak chuan ka chul kual heuh heuh va. A mal mum nalh tak pahnih kara tuma la tih hmelhem loh, thianghlimna bupui pawng nalh tak mai chuan mit a la ngei mai. Ka kut chuan ka han tuai thuak thuak a, a bawp te chu ka chul kual ruai ruai a. Ka zang lah chu a khawng nasa tawh mai si!
 
Ka zang khawng mar ut chuan a bawp vel chu ka nawktir nawk nawk a. A kut chu la-in ka zang chu ka humtir a. A ni lah chu la virgnin tih takah a hum tawp ringawt a, na deuhin a’n hmer a, a’n thlah dul leh deuh ringawt a. Chu bak chu tih ngaihna dang a hre lo.
 
“Hrawt rawh,” ka’n ti thawr a; mahse, a la hrawt nuam thiam lo ve khawp mai.
 
Keimah zawk chuan ka hrawt ta nawk nawk a. Chutih pah chuan a hnute chu ka hne pah reng bawk a. A va han nuam tak em!
 
A chhu ka han khawih fuh chiah chu a ip chawih a, a lo tui ve pur mai a.
 
“I va han nalh chiang tak em! I duhawm lutuk. I hnute a nalh si. I chhu a mawi bawk si,” ka ti mawlh mawlh a. Ani chu zah hmel deuhin a maimitchhing tlat a, ṭawng pawh a ṭawng ngam lo.
 
“Mawng khal ṭha em em nu, ka dep i duh em?”
 
“Ummm, min lu rawh. Ka châk lutuk!” a rawn ti tham ṭiak a.
 
A chungah chuan bawkin a chhu kotlang chu ka zang chuan ka’n nawktir thuak thuak a. Thun chiah si lovin a mawn te chu ka zang fuk khawng luah hmang chuan ka’n nawr nawk nawk a. Nuam a va han ti tak!
 
“Thun tawh rawh. Ka châk tawh lutuk. A na ang em?” a ti ta nawk nawk a.
 
A hmuiah chuan duhthawh tak chuan ka fawp dawk dawk a. Ani pawh chuan mi chhang let duhthawh tawh ngang mai. Nghet tak chuan mi rawn kuah a, “Awi! Ka châk tawh lutuk, ka za vek tawh. Thun tawh mai rawh,” a ti leh mawlh mawlh a. Kei lah chuan thun mai ka la duh lo nasa!
 
A kap zawnah chuan kun hniamin a chhu chu ka fawhsak ṭan ta a. A nuam ti lutuk chu a au deuh ṭhawt ṭhawt a, a eu ngawng ngawng a, a khur ta der der a. A chhu aṭang chuan tuihnang a rawn luang chhuak ngiai ngiai a, a zo tih ka hre thei mai.
 
A bulah chuan ka mu chho leh a. Ka zang chu ka hrawt nawk nawk a. Fawhtir ka tum a; mahse, a ti ṭha duh chiah lo. Vawi hnih vel chu a hmuam ve puk puk a, a la zei lo em zui! A nuam tho nachungin a na lek lek. Uar zetin a hmuh lai chuan ka zang chu ka hrawt ta zawt zawt a.
 
“Rawn thun ta che,” a ti a.
 
Ka hrawt rang telh telh a. Ka baw chu a rawn chik chhuak ta puat puat a. A nuam ngei mai!
 
A bulah chuan ka mu thla hnawk a. “Ka zo, a nuam lutuk!” tiin a hmui sen vam ham maiah chuan ka fawp dawk dawk a.
 
“I thun dawn lo em ni?” a’n ti leh hram a.
 
“I la châk em ni?”
 
“Immm, châk e. I va’n nei lian em em!”  tih pah chuan ka zang chu a man a, a hum lum vang vang a. Inkuah rial chung chuan kan infawp vawng vawng a.
 
“Sangte, ka lu châk lutuk che! Ka châkzia chu i hre thiam pha lo hial zawk ang! Nang paw’n i châk ve tho chuan ka hria,” ka’n ti dam dap a. Eng mah sawi lo chuan mi rawn en há ringawt a.
 
“I la virgin si a, ka thun thei thlawt lo alawm!”
 
“Engati nge?”
 
“Zep lovah chuan maw, hmeichhia hi ka lu ve nual tawh. Mahse, virgin tawh lo vek an ni. Nang chu i la virgin a. I pasal tana i hlan theih thil hlu ber chu i thianghlimna hi a ni. Chu chu ka tih chhiatsak thei lo che a ni. Mi dang bulah i lo inphal leh tho pawh a ni thei; mahse, kei chuan ka khawih chhe thei lo che. Virgin hi ka zah a, ka ngaihlu takzet a ni. Virgin tawh lo han ni ngat la chu ka lu nasa viau ang che! Chuan, ka nupui han ni phei la chu, i virgin hi ka hawnsak ngei awm si che a,” ka’n ti dam dap a.
 
Mi rawn melh kar a, a mit aṭang chuan a mittui a rawn parawl ta ṭiam ṭiam a. Mi rawn kuah chawt a, duhthawh zet hian mi rawn fawp mawlh mawlh a.
 
“Ka lawm e aw. Mipa te hi nangmah ang vek hi ni sela chuan a nuam ngawt ang!” a rawn ti chhuak hlawl a.
 
“Ka fel bik lo. Virgin tawh lo la chu e, zanin hian ka lu nasa ngawt ang che!”
 
Min kuah nghet zual sawt a. Ruak veka inkuah rial chung chuan kan muhil dun ta a.
 
Ka mu tui lai chu eng emaw hian min tiharh zawk a. Sangtei chuan ka zang chu a lo hrawt zawt zawt chu niin!
 
Ka zang chu ka muthilh hlan chuan a lo khawng ve hrim hrim nge, Sangtei zawk chuan a sawngbawl khawg ka hre lo, ka zang chu chhu lûk châk khawng dik tak mai hian a lo khawng mar leh ut tawh hi a lo ni a!
 
Sangtei chuan ka zang chu a thiam ang anga hrawtin, a châng leh a hmuam leh vel puk puk ṭhin a. Ka la muhil turah a ngai a ni ngei ang. Engtin nge a tih zel dawn tih ka hriat châk avangin ka muhil der chhunzawm ta zawk a.
 
Ka zang chu a hrawt nawk nawk a, a tih nal nan ti ni àwm fahranin a han hmuam leh puk puk ṭhin a. Chawlh pahin na vak lo hian mi rawn sawi leh nawk nawk ṭhin a, kei lah ka muhil tui ‘der’ tulh tulh a!
 
Nakinah chuan min kapkalak a, mi si chiah si lovin ka chungah chuan a ṭhu tung a. Ka zang chu a lip a, a chhu kuaa thun tum chuan a bei ta a.
 
A lut hleithei lo va, a châk vang nge a na a tih vang zawk ni dawh ni a, a si leh sap sap ṭhin.
 
Min sawi nawk nawk pah chuan, “Harh teh, ka châk a nia. Inlûk ka châk tak zet!” a rawn ti leh ṭhin. Kei lah ka lo muhil der lui tlat a.
 
A tawpa tawpah chuan a chhu kuaah chuan ka zang chu a thun thei ta a. Muangchangin a ṭhut riai riai a, na a ti deuh nge maw ni dawn ni, a phawi leh zawk ṭhin a. Chuti chuan vawi thum emaw lai chu a ti hman nghe nghe.
 
Meng ru diar diar chungin ka’n en a. Maimitchhing chungin a hnute te chu a lo ṭham nawk nawk a, a hmui te chu a pet fan fan bawk a. Ka zang lah a khawng mar ngang mai!
 
Thun tlum tum chuan a han ṭhut lut leh riai riai a, a chawl det a. A thaw leh hawk ṭhin a. A châknain a hneh ngang a ni ang, a tawpa tawpah chuan a rawn ṭhut tlum vek ta nge nge a. A’n nghak leh deuh vang vang a, a su ta euh euh va. A va’n zei lo ve chiang tak! Mahse, virgin chhu tih takah a tight ṭha bawk a, a nei sa hem hem mai bawk si a, nuam tak a ni!
 
A chhu kuaa ka zang vuah run chung chuan ka chungah a rawn bawk a. Ka hmuiah chuan a rawn fawp nawk nawk a. Chutah zet chuan muthilh der theih a ni tawh bik lo.
 
Pawi ti tak tak ni àwm takin, “Sangte, engati nge?” ka’n tikual vel a.
 
“Ka châk alawm. A châk tawk lekin min siam a, pawi ti lo mai rawh,” a ti a.
 
Kei pawh chu ka insum duh tawh bik lo va. Hnuai lam aṭang chuan ka dep chho nghal zeuh zeuh va. Ná a la tih deuh avang chuan ka la dep rang ngam lo.
 
Chutia rei vak lo ka chhoh dep hnu chuan ka zang chu ka phawi a, zangthalin ka muttir ta a. Ka zang leh a chhu biang velah chuan thisen a lo kai deuh ṭhat a. “I la virgin tak tak a ni maw?” ka’n ti sap a. A lu chu a bu nghat a.
 
A bawp chu kuai kakin, ka zang chu zawimuang chuan a chhu-ah chuan ka thun lut leh riai riai a. Tlema a lo nal ve deuh tawh avang chuan a lut tlum leh mai a. Muangchang chuan ka dep ṭan leh riai riai a. Sangtei nuam ti chu a chhing diar diar a, a si hlap hlap a.
 
“A nuam lutuk. Ka taksa a za chhuak vek!” a rawn ti chhawk hlawl a.
 
Ka dep rang ta tulh tulh a. Tunah zet chuan nuam a ti tawh bawk a, na lam reng reng a hre chang tawh lo. Ka’n dep lut tak tak mai chu a au ṭhawt ṭhawt thei maw le!
 
Kan thaw dun halh halh a, ka zang ka phawi ang tih hlau ni àwm takin nghet tawkin min kuah a. Kei lahin thawhsan phal lo tih hriat takin ka dep rang tulh tulh a. Nuam kan va han ti dun tak em!
 
“Awi! A nuam lutuk! Dep zawt zawt rawh. Ka chhu a za nuam lutuk. Awi! Inlûk hi hetiang em em hian a lo nuam a ni maw! Min lu ziah rawh aw,” a ti mawlh mawlh a.
 
A chhu dep zawt zawt pah chuan a hnute chu ka pet fan dawr dawr a. A beng bulah chuan, “Chhu vum nu, i chhu a va’n hur ve! Ka dep hrep dawn. Ka lu tlaivar dawn che, mawng lian nu,” ka’n ti a. Chu chuan a tiphur tulh tulh a. Min kuah chawih chawih a, ka dep rang tulh tulh bawk a. Nuam tak a ni!
 
Ka zo dawn hnaia ka hriat avang chuan ka chawl a, phawi chuang lem lovin a chhu-ah chuan ka zang chu ka thun a. Chutia ka chawlh lai chuan a chhu chu a ip zeuh zeuh va, chu chuan ka zang chu a fawh hian a fawp kawk kawk ni ber hian ka hria.
 
“A nuam lutuk!” a rawn ti nawk nawk a, chu chuan min tih phur em avangin uar tawkin ka dep tlir leh tak tak mai chu a au ṭhawt ṭhawt a, a zo leh der mai a.
 
Kei pawh ka kawng bawr chu a rawn mur deuh chuai chuai a. Ka’n dep rang lehzual tak tak mai chu a rik hian a ri chawk chawk a.
 
“Ka zo,” tih leh a chhu kuaa ka baw pik luhtir chu ka rual a. A au ṭhawt a, “Awi! A nuam lutuk!” tiin mi rawn kuah chawih a. Chawl mai lovin rei vak lo chu ka’n dep zui zawt zawt a.
 
A chunga bawk hnawp chung chuan, “Nuam i ti em?” ka ti a.
 
“Ummm, a nuam lutuk! I va’n zei em em!”
 
“Nakinah kha aia nuamin ka la ti leh dawn che a nia,” ka ti a. A nui sen sen a.
 
Insil turin bathroom-ah kan kut a. Kan insil zawh chuan sana ka’n en a, zing lam dar 2:30 a lo ni der tawh. Inkuah rial chuan kan muhil leh ta a.
=============

Bung 14-na:
=============
Zan lama eng mah thleng lo ang hlauh chuan a tuk lamah chuan kan buai leh nak nak a, Sangtei pawh Seminar neihna lamah a buai ve hle. Kei chuan a ṭul ang angah ka lo puibawm ve bawk a. Chhungkhat pa deuh ṭhiau mi 250 bawr vel hmaa thu han sawi atan chuan ka lo sit ve deuh a; mahse, ka rin ai daihin Sangtei chuan a lo tlin a. Amah pawh a ṭang hle bawk tih a hriat theih. Zawhna maksak pui pui han zawt leh nulh nulh ṭhinte pawh an awm nuk na a, Sangtei chuan nui sang chung hian ṭha takin a lo chhang mai zel a, Ka va han chhuang tak! Mit la lo lek hian ka lo en leh deuh deuh ṭhin a, ani pawh chuan a khat tawk chuan mi rawn melh ve leh zeuh ṭhin.
 
“Hetianga nula duhawm leh ṭha, hawihhawm bawk hi ka ta han ni thei mai se la aw!” tiin ka ngaihtuah leh veng veng ṭhin. Eng emaw thil avangin hun kan hmang dun a, a remchan em avangin kan inlu kha a ni mai a, hmangaihna tih lam vel chu a awm ka ring hran lo. Mahse, ka ngaihtuahna tam zawk chu a luah ṭan der tawh. Ṭang taka a thil sawi lai chu ka’n en a, en nawn a ngai leh ṭhin. Vawi khat mai ni lo, vawi tam tak en a, en reng mai ka duh a ni. Mahse, a tan chuan puibawmtu satliah mai ka ni. Rei lo te hnuah chuan a lak aṭanga hla taka awm leh mai tur pawh ni mah ila, he hun ṭha tawi te tal hi duham taka hman ka tum ruh hle.
 
Tih tur vak ka nei tawh lo bawk a, chutia ṭhut mai mai paha Sangtei chetla vel ka en chuan ngaihtuahna mak pui pui ka lo nei leh ṭhin bawk si a, pawn lam boruak hip turin Hall chu ka chhuahsan a. Hall hnung maiah chuan hmun thawveng nuam deuh mai, khawthlir rem fahran mai hi a lo awm a. Chutah chuan meizial zuin ka hawi kual veuh veuh a, thlasik thli rawn thaw heuh heuh pawh a vawt deuh ver tawh. Ṭhutna remchangah chuan ṭhuin, ka piah deuha pavalai ṭhenkhat tlai lam chaw ei khawmna tur buaipuia buai nak nak te chu ka thlir pah mai mai a.
 
Chutia rilru pe taka ka thlir deuh deuh lai tak chuan ka phone a rawn ri ral ral a, number ka hriat ngai a ni lo, mahse, ka pick up ta tho va.
 
“Hello.”
 
“Umm, Zonunmawia a ni em?” (Patling aw a ni tlat)
 
“Aw ni e, tu nge aw?
 
“Pu Zuala ka nia, i nu hna thawh ṭhinna pa. Naktukah hian kan inah mi rawn hmu thei ang em?”
 
“Tunah chuan ka zin rih asin, naktukah hian ka haw thei dawn chauh a. Zan lamah a pawi ang em?”
 
“Pawi lo ve. Mahse, zan dar 10 velah chauh ka hman ang.”
 
“Eng lam thil nge ni hrim hrim a?”
 
“Rawn kal phawt la, tuna han sawi zawh mai theih pawh a ni chiah lo.”
 
“Aw le, ni rawh se. Kan inbe leh dawn nia,” tiin phone chu kan dah a.
 
Phone ka dah fel chiah tihah chuan Sangtei chuan a rawn call a, ka pick up zui lehnghal a.
 
“Khawiah nge i awm a?”
 
“Hei pawnah ka awm alawm, zial ka zu lawk a.”
 
“I va’n zu rei ve! Khawiah tak maw i awm?”
 
“Hall hung lamah ka awm. In zo tawh em ni?”
 
“Umm, zo tawh. Ka zawn kual nasatzia che i hria em? Min timangang hman alawm,” a ti hlak hlak a.
 
“Aw! Mipa ka nih hi! Chutia bo mai thei chi ka ni hleinem! Ka rawn phei ang,” ka tih mek lai chuan ka hnungah a rawn ding fel ve chiah a.
 
Thinrim hmel zet hian min en kal a, “Engati nge eng mah sawi lova i lo kal sawn daih a? Min hrilh tur che alawm,” a ti deuh hlaih hlaih a.
 
“Thu i sawi laklawh sia, zial zuk pahin ka hawi kual vel mai mai châk alawm,” ka ti a. A ṭawng leh hmain, “Eng nge thil dik lo a awm em ni?” ka ti nghal vat a.
 
“Awm lo. Phei ang. Min lo nghak tawh a nia,” tiin a inher vut a, a kal ta daih a.
 
Eng mah sawi lo chuan a hnungah chuan ka zui phei ve mai a. Hall kawtah chuan an lo awm nuai nuai a, eng ber nge an sawi tih pawh hriat theih loh khawpin an lo titi mawlh mawlh a. Sangtei bulah chuan, mi dang ho hriat lohin, “Eng nge tih tur a la tam em ni?” tiin ka zawt a.
 
“Aw tam,” tih chauhin min chhang a. Meeting room ni àwm takah chuan min luhsan daih a. Kawngka thleng ka zui a, patling inchei deuh deuh 10 vel hi an lo ṭhu ṭhap a. An meeting dawn a ni maw tih pah chuan ka chhuak leh daih a.
 
Sangtei chu whatsapp-ah, “Ka rawn luh ve a ngai em?” tiin ka va text a. A seen nghal a. Mahse, min reply lo. Ka be zui duh tawh bik lo.
 
Minute nga hnu velah chuan “Kan rei lo ang” tih hi a rawn thawn a. Ka reply tawh lem lo.
 
Engati nge maw ni le, a mizia a dang riau mai. A awmzia pawh ka hre thiam tawh lo ve tih pahin ei rawng bawlna lamah chuan ka kal daih a.
 
Fatuho chuan min lo hmuh chuan min lo be nghal siam siam hlawm a. An felin an mawng pawh a zang hlawm khawp mai, an che vut vut reng mai. Fiamthu titak deuh hian, “Sir, fatu lam tan ei huaina a ngai a nia,” an lo ti nak nak a. Kei lah chu ka ‘Sir’ lo ve ropui mai sia! Mahse, hmunpui lam aṭanga kal ka nih ve miau avangin min hmu hotu ve pawh a ni mahna. Cheng 1500 ka pe a, an lawm hlawm ngang mai!
 
Zu lam tur an intir nghal chung chung a. An rawng bawlna bulah chuan kan titi ho mai mai a, fiamthu te thawhin kan nui ho dar dar a. Kan hlim tlang a, Nuam pawh kan ti hlawm viau mai.
 
Zu lam tura kal te pawh an rawn thleng leh der tawh. Choka lamah chuan an va in diat diat hlawm a, an phur hlawm ngang mai! In ve turin min ti na a, ka in ve duh ta lem lo va.
 
Meeting-ho pawh an rawn chhuak ta ṭak ṭak a. A hnuhnung berah chuan Sangtei chu a rawn chhuak a. Ka lo en reng a. Min zawng ru nghal tih ka hai lo. Mahse, a hmuh mai theih loh tur chuan ka tawlh sawn vat a. A hnu deuhah chuan mi rawn call leh ta nge nge a.
 
Vawiin zet chu eng vang nge ni ka hre thiam bik chiah lo, Sangtei chu ka lakah thinrim titih hian a awm reng a. Biak lahin min chhang ṭha duh bawk si lo. Han awm hlat deuh dawnin min phone leh cheng zel bawk si. Mood fuh lo deuh hian a awm deuh reng mai si, ka hre thiam tawh lo.
 
Hall chhungah chuan mi 10 vel lek hian chaw kan ei a, mi dang chu pawn lamah an ei thung a. Mi dang awm lai chuan a nui deuh sang reng tho si a. Min biak hian thu pe aw deuh lek lek hian min be bik tlata hriatna ka nei a. Keimah ka dik lo zawk nge pawh ka hre thiam chuang lo.
 
Chaw kan ei kham velah chuan kan thlenna IB tlang lamah chuan kan phei nghal a, kawngah chuan kan inbe miah lo. Min biak loh chuan biak ka tum bik lo. Mut chhuak àwm deuh hian a awm a, a chau ve deuh a ni ang chu ka ti mai a.
 
Kan thlen velah chuan, “Ka chau, ka mu lawk dawn a nia,” tiin a room lamah chuan min luhsan nghal daih a. Sawi tur a vang duh ngei mai!
 
Motor ka park fel hnu chuan ka inbual fai a. Ka inbual zawh chuan Sangtei chu ka va text a. “I la chau viau em? Damdawi te i ei duh em? Ka lamsak ang che aw” ka va ti a.
 
“Ngai lo” tih chuah hi a rawn thawn let a.
 
“Sangte, lungawi lohna i nei em ni? I zia hi a dang vek a nia,” ka ti a.
 
“Ka ṭha, ngaihtuah ka ngai lo,” tiin mi rawn chhang a.
 
“Eng nge maw a hriat le, hetianga ka laka a thinrim ngawt mai le,” tiin hawsan daih ka rilruk ta a. Zan dar 8 velah Aizawl lam pan tur motor a lo awm hlauh bawk a. Ka be nghal a, chhuah dawnah chanchin ka rawn hrilh leh ang che tiin phone chu ka dah a. Sangtei chu ka va text leh ngat a.
 
“Sangte, a pawi ka ti khawp mai. Ka zui tawk lo che a ni ang. Keimah vang niin ka hria vawiin pawh nilengin i mood a dik meuh lo. I tan harsatna ka siam mai mai dawnin ka hre tlat a, ka hawsan mai ang che aw. Motor pawh ka be fel vek tawh a. Ka ngaihtuah lutuk tho che a; mahse, kei aia puitling zawk leh chinchang hre zawk i ni tho va. Dik tak chuan nuam lo ka ti em a ni. Motor chabi chu chokidar bulah khan ka dah a. A la muhil a. Nakinah a lo lam mai ang ka ti kha,” tiin ka thawn duah a.
 
Minute 20 hnuah pawh a la seen lo. A muhil tak tak nge maw ni dawn ni, han phone em lah chu ka hre bawk si. Eng pawh ni sela, ka kal tawp mai ang tiin ka motor biak lawk sa te awmna lam pan chuan ka chhuak ta nghal a.
 
Hmeichhia amah chuaha han kalsan chu nuam ka ti chiah lo; mahse, ka tan eng nge awm ve reng kha ṭangkaina nei chuang. Kal ve turin ka dil pawh a ni lo va. Aman min sawm vanga zui mai mai ka ni alawm tiin ka inthiam chawp a. Rilru nuam zan lo tak chuan ka kal lui ta tho va.
 
Aizawl lam pan chuan sumo-ah, hnunglam leh a chunglama thlai zawrh tur phur ṭun zingah chuan, chuangin khaw chhung kan tlan pel mek a. Khaw dai vel hi a ruam duh vangin phone signal a bo nghal vek a. Eng emaw chen kan tlan hnu chuan signal a rawn awm chiah chu miss call a lo awm ṭeuh mai. Sangtei chuan vawi 10 chuang a rawn call hman tawh. Call let ka tum a. Ka phone ka hmeh mek lai chuan a rawn call leh a. Ka pick up nghal a.
 
“Hello,” ka tih rual chuan ṭap pur chungi, “Eng eng awmzia? Khawiah nge i awm?” a rawn ti a. “Ka haw,” tih chauhinn ka chhang a.
 
“Khawilai nge in thlen tawh? Lo ding rawh u, ka rawn hruai ang che,” a rawn ti a.
 
“Khaw chin kan pel daih tawh!”
 
“Lo ding rawh. Ka rawn kal nghal,” tiin, ṭap aw deuh ṭuau chuan a rawn ti leh a. Ka chhan leh hmain phone a dah nghal daih a. A va’n buaithlak tak!
 
Driver hnenah chuan thil awmzia ka hrilh a, ani pawh chuan a lo hre thiam khawp a. Motor aṭang chuan ka chhuk a, khua aṭanga km 5 tur velah chuan ka lo awm vang mai a. A thim ropui si! A nuam chiah lo.
 
Darkar chanve vel ka awm hnu chuan motor light rawn eng chu ka hmu thei a. Ka zawn a rawn thlen chuan Sangtei chu rawn zuang thla nghalin mi rawn kuah chawt a.
 
“Zonun, ka tihpalh lutuk aw. Hawh, let leh ang. Nakinah thil awmzia kan sawi dawn nia,” a ti a.
 
Motorah chuan lutin khalh turin min ti a. Kawng sirah chuan ka park rem te te a, “Sawi duh i nei em?” ka ti a. A ngawi vang vang a. Eng mah ka zawh belh lem lo.
 
Eng emaw chen a ngawih vang vang hnu chuan chung lama motor chhung light chu off-in mi rawn kuah nghal nawk a. A hmui sexy tawk mai chuan mi rawn fawp mawlh mawlh mai a. Ka chhang let duh mai lo va.
 
“Zonun, ka tihpalh lutuk aw,” a rawn ti leh hram a.
 
A aia uar chuan mi rawn fawp leh a, ka insum duh tawh bik lo. Ka lo kuah bet nawk a, kan infawp ta mial mial mai a. A seat hnungah chuan kan insawn phei a. Duhthawh tak chuan kan infawp ngawng ngawng a. A hnute chu ṭhamsakin ka dim duh tawh bik lo, ka hrawm nawk nawk a.
 
A kawr chu phelhsakin a hnute chu ka hneksak a. Ka lei chuan ka hawl nawk nawk a. Motor dang a rawn kal mai a hlauhawm si a, motor seat-ah chuan ka ṭhu a, Sangtei chu ka lam hawi chuan ka pawm a. Ka zang lo khawng luah tawh chu ṭhut tirin a chhu kuaah chuan ka thun tlum pawk a.
 
A tirah na a ti deuh na a, nizan ang em em kha chu a ni tawh lo. Hnuai lam aṭang chuan ka dep chho zawt zawt a. A ṭhut dan tur ka hrilh ang chuan a rawn ṭhu nghing ve laih laih a. A va’n zei lo ve tak! Mahse, a zei lohna hian min tizauthau zawk tlat pek a. Rei vak lo hnuah chuan ka zo mai a. Ani lah a lo la zo hman lo nasa! Mahse, kan thlenna lamah chuan ka hawpui ta zawk a.
 
Kan va thlen chuan dar 11:30 a lo ni der tawh. Sangtei Room lamah chuan kan inzui lut nghal a. Kawngka kalh nghalin kan inkuah a, kan infawp leh mial mial a. A thawmhnaw chu ka phelhsak vek a, kei pawh ka inphelh nghal bawk a.
 
Duhthawh zet chuan Sangtei hnute chu ka fawp hlawih hlawih a, a mawngtam chu ka ṭhamsak pah nawk nawk a. A hmui nen, a hnute nen chuan ka fawp tawn sek a, muam a ti lutuk chu a dak awr awr mai a ni.
 
Khum tlangah chuan ka ṭhuttir a, a bawp chu kuai kakin a chhu vum thar mai chu ka fawhsak a. A mawnah chuan ka liak hlup hlup a, a ip chawi chawi a. A thaw halh halh mai. A chhu kuaah chuan ka lei chu thun lutin ka’n liak kual tak tak mai chu nuam a ti ngei mai! Ka hmai chu a rawn dep deuh at at a.
 
“Awi! A nuam lutuk! Ka chhu a za vek tawh, a nuam lutuk! I zang kha thun tawh rawh, Zanglianpa. I zang lian deuh kha ka mamawh tawh lutuk,” a ti ta mawlh mawlh a.
 
Khum bulah chuan ka pawt ṭhingṭhi hnawk a. Ka zang khawng mar zet chu ka hmuamtir a, a tih ngaihna vak a hre lo. Mahse, tih dan tur ka hrilh zel a. A hmuam lut ve pulh pulh mai. A zei lem lo na a, a nuam lutuk tho.
 
Chutah, khum tlangah chuan a mawng chu ka nghat a, lukham ka dah belh bawk a. A chhu vum thur mai chu a rawn lang vum lehzual a.
 
“Chhu vum nu, zanin chu nuam tawkin ka’n siam ang che aw,” tih pah chuan ka zang khawng mar ut tawh chuan a chhu kotlang vel chu kan hruttir a. A chhu kua aṭang chuan tui hnang a rawn chhuak a, ka zang pawh a tui pur tawh bawk a. A nal ṭha duh ngei mai.
 
A bawp pahnih chu ka koki lehlam lehlamah chuan ka pu a, a chhu rawn pawng chhuak turh maiah chuan ka zang chu ka thun lut ta zal zal a. A lo ip chawih chawih a, a si deuh hlap hlap a. A full papin ka thun a, a ṭe deuh ṭhat a, “Awi!” a ti khur dar dar a. Dimna tel hauh lo chuan ka’n dep tak tak mai chu nuam tak a ni!
 
Ka dep zawnga a hnute phe hlawp hlawp chu a ṭham nawk nawk a. Kei lahin ka dep uar tulh tulh bawk a. Kan hur dun laklawh bawk a, kan uar dun ngei mai!
 
Ka bungbuttir a, bungbu chuan ka han dep leh tak tak mai chu a au deuh ṭhawt ṭhawt a, a ṭe ri mil turin ka dep ri thlawrh thlawrh bawk a. A mawngtamah chuan na vak lovin ka beng taih taih a. Chu chuan a tiphur lehzual ni ngei tur a ni, a theih ang angin a rawn nawr ve tan tan a, a lut thuk duh ngei mai.
 
“Awi! A nuam lutuk! Zanin chu min lu tlaivar zak rawh aw, a nuam em mai! Hetianga nuam hi a lo ni maw, min lu ziah rawh aw,” a ti nawk nawk a. Kei lah chuan ka lo dep uar sauh sauh va. A chhu chhung chu a nal ṭha tawh bawk a, a lut ṭha duh thuih thuih ngei mai!
 
Khumah chuan zangthalin ka mut dawrhtir suah a. A chungah chuan bawkin a hnute chu ka hne a, a hmuiah ka fawp pah deuh reng bawk a. Ka fawp tawn sek a nih ber chu. A bawp chu ka kuai chho va, chutah ka’n dep leh tak tak mai chu nuam tak ni, nuam tak!
 
Dim a ngai tawh lem lo bawk a, a chhu kuaah chuan ka zang chu ka han nawr kual vel tak tak mai chu min kuah chawih chawih a, a meng phal meuh lo ni ber e.
 
Ka zawh dawn hnaih tak avang chuan uar leh zual chuan ka dep zawt zawt a. Ka zang chu a rawn mar tulh tulh a. Ani pawh a insum thei tawh bik lo, a ṭe chel chul mai.
 
Ka kawng vel chu a rawn hik chuai chuai a, a chhu kuaah chuan ka baw chu ka dep chik ta zuai zuai a.
 
“Awi! A nuam lutuk! A rawn lum pup pup mai,” a rawn ti chhuak nawk nawk a.
 
A bulah chuan ka mu thla hnawk a, min lo kuah nghal vat a. Mi rawn fawp leh vang vang a. Ka mitah tak chuan mi rawn enin, “Zonun, ka hmangaih che,” a ti sap a.
 
“Eng maw?”
 
“Ka hmangaih che. Ka hmangaih tak zet che. I ta ka ni thei ang em?” a ti ta hlawl mai a.
 
“Sangte, inngaihtuah chiang rawh. I dinhmun leh ka dinhmun a inthlau lutuk. Kei chu hmangaih tlak ka ni lo,” ka ti a.
 
“Vawiinah pawh nilengin ka ngaihtuahnaah i awm reng asin. Huat che ka duh a. Ngaihtuah loh che ka tum a. Mahse, ka thei lo. I lakah ka thikthu a chhe nghal ringawt zel a. Vawiin pawh khan keimah pawh hian hrehawm ka ti tak zet asin. Ka hmuh loh hlek che chuan mi dang i lo be hman turah ka ngai zel a, hrehawm ka ti lutuk. Ka hmangaih che. Min hawsan i tum thu i rawn sawi pawh khan ka na vek asin,” a ti mawlh mawlh a.
 
Duhthawh zet chuan ka fawp leh veng veng a. Ka ban veilam ka khamtir a, dinglama a hnute hmet niap niap chung chuan kan mu a, kan titi pah siam siam a. Hei baka zan hlimawm hi a awm dawn chuang em maw ni ka ti hial!

=============

Bung 15-na:
=============
Sangtei nena kan zin dunna chu ka zin tawhnaah chuan a la nuam ber hial ang! Ani pawh khan nuam chu a ti ve hle bawkin ka hria. Zan thum hlimawm tak tak leh nuam tak tak kan hman zawh chuan Aizawl lam pan chuan kan haw leh ta a. Sangtei chuan, “Eng zat nge kan pu hnenah chuan ka lo dilsak ang che?” a ti a.
 
“Eng mah a ngai lo. I duh leh nangma ta tur dil rawh. Kei chu zan tin hlawh ka lak tho kha,” ka tih chuan mi rawn sik nawk nawk a.
 
“Uang suh! Tak takin T.A. hi an pe vek ṭhin a. A tlem emaw, a tam emaw tih a ngai ve ṭhin a. A lehpek zel atan a ṭha a. Kan pu te duh dan pawh a ni zawk,” a tih takah chuan, “Ka vawi khatna a ni a, a ngaihna ka hre lo khawp mai. Nangma’n àwm i tih ang ang a ni mai,” ka ti ta nge nge a.
 
In kan thlen chuan, “Zanah lo leng la?” a ti a.
 
“Zanin chu ka hman rih lo, lenna tur pawimawh deuh ka nei a,” ka tih chuan a rawn hawi phawk hra a. A hawi let vat a, “Umm, a ngai lo mai,” a ti deuh hmak a.
 
“Sangte.”
 
A rawn hawi let nghal vat a. “Thil dang a nia. Ka nu dam laia a hna thawhna ṭhin pa khan nimin khan mi rawn phone a. Zanin hi leng tura kan tih zan a ni sia. Kal ka duh vang a nia,” ka ti a.
 
“Umm, nih chu. I chauh dawn vei nen, zanin te chu chawl ve rih la ṭha tur a nia. I leng i haw hunah min lo call la?” a ti a. “Aw le,” tiin ka in lamah chuan ka hawsan ta a.
 
Ka inbual zawh chuan sana ka en a, rin aiin a la hma, tlai dar 2:30 chuah a la ni. Tih tur a awm lem lo bawka tiin Sangtei chu ka va call a. A lo pick up rang kher mai.
 
“Eng nge ni ta, Boss?” a rawn ti a, a nui ar ar a.
 
“Eng ni lo ve. Tih tur awm lo em a, ka lo call mai mai che. I chau em?”
 
“Chau lo ve. Lo leng phei la, a la hma tho hi,” a ti a.
 
“Office lamah ka kal dawn i ti emaw tia, i la kal na nge?”
 
“Kal lo. I rawn len chuan ka kal lo ang. Lo phei la. Thingpui tui tawk ka lo lum ang che,” a rawn ti lang lang a.
 
“Nia. Ka rawn phei dawn nia. Lo lum nghal la,” ka ti a.
 
Kan inhlat lem lo bawk a, Sangtei te in chu ka thleng phei vat a. Sangtein min lo hmuh chuan a lo nui ver ver a. A inbual zo ve tawh tih hriat takin a sam chu towel-in a lo la tuam a. Thingpui a lo lum mek chu a so chiah avangin a siam sawk sawk a. Sitting room-ah chuan titi pahin kan in dun a.
 
“A va reh ve, khawiah nge i chhungte an awm zawh vek hlawm a?”
 
“Ka nu leh pa chu tukin khan ka nau te tlawh turin phai lamah an zin a. Zan khat lek riah an tumin ka hria. Ka pi chu, min awmpuitu nula nen Falkland-ah in sakna lamah an kal, ka thlen hnu lawk khan an kal chauh. Mahni tawkah hian kan buai ve hlawm ṭhin a. A chang hi chuan chhungkua te hi kan mumal lo riau hian ka hre ṭhin,” a ti deuh duah a.
 
“Buai hi chuan a buaithlak ve bawk em alawm. Kei chu mahni ngawk ka ni bawk a, ka inthurual phian zel,” tiin fiamthu ka’n thawh hlak a. Nui ar ar chung chuan mi rawn chum taih taih a. A inbual zo hlim a ni bawk a, a rimtui chem chem chuan mi rawn zem chiai chiai a. Ngaihtuahna a dik thie meuh lo.
 
Sangtei nen chuan inhnaih taka ṭhu kan nih bawk a, beisei nei deuh ranin, “I va’n rimtui! I inbual zawh hlim hian i duhawm a nih hi,” ka’n ti a.
 
“Inbual zawh chauhin maw?” Mi rawn melh khawi a, a hmui a seh sawi vel a.
 
“Ihh, ka’n check lawk ang aw,” tih pahin a hmui nem no nalh takah chuan ka va fawp chat a. Ani pawh chuan min lo chhang let rang kher mai. Kan duhthawh telh telh a. Kan tum leh duh pawh a thuhmun leh vek tawhin ka hre mai. Kut a hlei a, a khawihna lai tur a hai mawlh lo.
 
Duhthawh taka infawh nawk nawk pah chuan kan inchul kual ruai ruai a. Chutih lai tak chuan ka phone a rawn ri ral ral a. Ka ngaihsak duh lo. Mahse, Sangtei chuan pick up phawt la a tih avang chuan ka’n en a, Puipuii a lo ni. Sangtei pawh chuan a rawn hmu ve reng. Ka pick up zui nghal a.
 
Puipuii chuan, “Naktuk ka rawn zin dawn a, ka hmu châk tawh lutuk che! Mahse, ni hnih bak ka awm hman dawn lo va, min lo chàng hman ang em?” a rawn ti a.
 
Ka rilru a buai nuai mai. Engti anga han chhan tur nge ka hre lo.
 
“Nakinah ka lo call leh ang che, ka la buai lawk a,” tiin phone chu ka dah a.
 
Sangtei chuan kan thingpui inna no vel chu seng felin thil dang min tihsan daih a. A no silna bulah chuan va kalin, “Sangte,” tiin hmun leh hmunah chuan ka’n ko a.
 
“Umm,” tiin min chhang a, a rawn hawi lem lo.
 
“Englo a nia. Ihh, nichina mi kha Puipuii, ka bialnu ka tih kha a nia. A hma pawhin ka hrilh thuak tawh che kha,” ka ti a.
 
“Nia, ka hria alawm. Ka ngaihtuah apiang hian keimah hi ka inten ngawih ngawih. Nangma thiam loh eng mah a awm lo a nia. Mahse, in inkar tibuaitu ka nih palh erawh ka hlau khawp mai. Ka lo ngaina ve ringawt che hi kei pawhin ka hre thiam lo a ni,” a ti ta hlawl a.
 
Engti anga han ṭawng zui tur nge pawh ka hre lo. Dik tak chuan kei pawh hian Sangtei hi chu ka vei thlawt tih ka hria. A chanchin engkim min hrilh mai bakah a virgin hial ka hawng a ni a. Kan inhriatna la rei lutuk lo mah se, hetiang tak hian ka ngaihtuah chu a ni si a. Kei pawh hian ka duh ve deuh ni ngei turah ka ngai. Puipuii nen hian inbe deuh reng mah ila, rilru tak takin ka biak ngai pawh ka hre lo. “Sex partner atan chuah ka duh em ni? Nge, amah hian min hmangaih vangin kan inkar hi a la ṭha mai mai?” tih pawh ngaihtuah tham tak chu a ni.
 
Sawi tur ka hre lo va, ngawi hle hle chuan in chu ka chhuahsan ta a, Sangtei pawhin mi rawn be zui lem lo. Sangtei nge Puipuii tiin ka rilru chu a buai hle a. Kawnga ka kal lai pawh chu chiang takin ka hre thei lo hial, ka ngaihtuah nasat em avangin.
 
Ka kawtah chuan ka lo ding leh reng tawh a, in chhungah ka lut a, tui ka in khawlh khawlh a. Puipuii chu ka call let ta a, a lo pick up rang kher mai.
 
“I va’n rawn call har tak! Ka lo nghak chak char che alawm,” a rawn ti nghal bawrh bawrh a.
 
Kechuan muang ban chat hian, “Ka tihpalh aw,” ka ti a.
 
“A ho lutuk. I buai anih ka ring a. Ka ngaih em vang chein ka lo hmanhmawh mai mai alawm,” a rawn tih dam leh thluam a.
 
“Puipui, inṭhen mai ang,” ka ti ta hlawl a.
 
Awki sang vah hian, “Eng maw?” a rawn ti a.
 
“Inṭhen ang,” ka ti a.
 
“Eng nge awmzia ka va’n hre thiam lo ve?”
 
Ka mittui chu a parawl kiang a, “Kan inṭhen a ngai,” ka ti ta hlawl a. Puipuii aw pawh chu a zuai raih a, a reh veng veng a. Kawngkhar inkar ri rap chu ka hre thei a, room-ah a lut ni ngei tur a ni.
 
“U Zonun, eng nge awmzia? Ka hmangaih tak zet che asin. Nang pawhin min hmangaih a ni lo’m ni?” tiin a insut hraih hraih a.
 
“Ka tihpalh lutuk Puipui, hriat thiam tum rawh aw. Ka ngaina ve hle che chuan ka hria; mahse, ka nunah mi dang an rawn lang thei tlat a. Ka hmangaih tawk lo che a ni maithei. I rilru tihnat hi ka tum a ni bik reng reng lo; mahse, ka sawi chu ka rilru dik tak a nih chu. Min haw hle ang tih pawh ka ring. Mipa tenawm tak angah min ngai anih pawhin ka dem lo che. Hmangaih dang ka nei a ni; mahse, ani chu ka la hrilh chuang lo va. Hrilh vat ka tum a, kan inkar thu hi tihfel hmasak phawt ka duh a ni,” ka ti ta tawl mai a.
 
Ka chet dan chu a nunrawnthlak hlein ka hria; mahse, tlang taka awm ka duh ve khanglang bawk si. Ka luhlulna a rawn chhuak tlat a. Hreh tak chungin ka sawi ta piap piap mai si a. Puipuii tan pawh a hrilhhaithlak dawn tih chu ka hre thiam ve reng. Mahse, ka insum thei bik lo a ni.
 
Puipuii chuan eng mah a sawi tawh lo. Mahse, a ṭap ri hawm hawm chu ka hre thei. Hrehawm ka ti ve tak zet. Han sawi chhunzawm dan tur pawh ka hre tawh chuang lo. Puipuii ṭap ri chu ngaihthlak a hrehawm tak zet. Eng emaw chen chutia sawi tur ka hriat tak si lovah chuan phone chu ka off ta ngawt a.
 
Rei lo teah chuan a rawn call leh nghal a, eng mah a sawi thei chuang lo. A insut ri chauh chu ka hre thei a, kei paw’n sawi tur ka hre tawh chuang bik lo. Eng mah sawi lo chuan kan ngawi dun vang vang ringawt a. Min hmangaih em emtu chu, ka hmangaih ve lo ni-a hriain kalsan ka tum mek a. Ka hmangaih ni-a ka hriat lam pan tur chuan thutlukna ka siam a. Ka thutlukna chu tun hun atan chuan a nunrawnthlak hle tih ka hria; mahse, nakin hun tur ka ngaihtuah chuan keimah leh keimah chu ka inthiam chawp a. Ka thutlukna chu a dik ber em tih erawh ka hre bik lo.
 
Puipuii chu thei leh thei lova rawn ṭawng chhuakin, “Naktukah ka lo chhuk ang a, zanah ka lo riak ang a, kan sawi ṭha leh dawn nia,” a ti a, ka chhan hmain phone chu a off daih a. Call let em chu ka duh tawh bik si lo, a hrilhhaithlak duh angreng hle.
 
Puipui nen kan inbiak zawh aṭanga rei vak lovah Pu Zuala chuan mi rawn call a, “Bawiha, zanin kha ka thei leh dawn lo va. Zunthlum ka neih avangin damdawi in lamah kan lut leh rih a. Nakinah chanchin kan inhrilh leh mai dawn nia,” a rawn ti a. Ani pawh chuan a sawi duh a sawi zawh rualin a phone chu a off leh daih a. Ka hre thiam teh nuaih hlawm lo ve!
 
Zanriah ei kham chuan Sangtei chu ka va text a:
 
Kei: Sangte, chaw ei ve tawh em?
 
Sangtei: Immm, ei dim diam tawh e.
 
Kei: Thil hrilh duh che ka nei a.
 
Sangtei: Imm, ni dangah aw. Tunah chuan ka buai rih a.
 
Kei: I online hman tho hi.
 
Sangtei: Nia, nih phawt aw.
 
Kei: Sangte, ka rawn leng ang aw?
 
A seen ringawt a, min reply tawh lo.
 
Darkar chanve vel hnuah chuan, “I la buai em?” ka va ti leh a. Online inti reng chung siin min reply chuang lo. Mahse, a seen thlap tho.
 
Hna lam thil eng emawah a buai a ni ang tiin a text chu ka chang reng. Mahse, msg rawn thlen tih a awm thei chuang lo; call-a biak erawh ka duh chiah bawk si lo.
 
Dar 11 a ri der tawh a, ka’n check leh a, a lo la online reng a. Mahse, min la reply chuang lo fo. Zan dar 12-ah pawh a la online a, msg erawh min la thawn chuang lo.
 
“Sangte, muttui aw,” tih chu ka va thawn leh hram a. A seen nghal tho; mahse, min reply leh chuang lo.
 
Ka phone chu flight mode-ah ka dah a, woofer-ah hla ka play a, muthilh ka tum a. Mahse, ka muhil thei ṭhak lo, ka harh tulh tulh zawk. Eng emaw min mawlhtu a awm a, eng nge a nih ka hre chuang si lo. Keimah hi ka dik lo a ni. Min hmangaih ngawih ngawihtu ka hnawl a, min hmangaihtu emaw ka tih chuan biak pawh min be leh duh lo va, ka fahrah nun kawng hi a inṭan dawn chauh a ni maw ka tirilru mawlh mawlh a.
 
Mahni infak chang pawh ni ila a dik lohna a awm chuang pawhin ka hre lo. Chhun tur nu leh pa ka nei ṭha a, ka hmel leh pianah chuan ka vantlang ve viau. Hmeichhia min betu neuh neuh pawh an awm ve nual a, mutpui ka tum tawh chu ka hlawhchham ngai lo. Dik tak chuan keima tum reng vang ni lovin hmeichhia hian min sawm hmasa a ni mah zawk. Min sawm na na na chuan, thil nuam lo zawk zawk a lo ni lo bawk nen, ka mit it zawng an lo nih ngat phei chuan ka hlah duh bik lo. Mahse, chhungrilah chuan ka hlim lo, min kalhtu leh mal bik riauva inhriatna ka nei tlat tho. Naupan lai aṭanga dah hran kha ka ni tawh miau mai a, ngaia neih erawh a har khawp mai. Mahse, chhungril natna erawh ka tuar ve ta hle hian ka hria. Mi tam tak tawrh ve ang tho pawh a ni mahna; mahse, keima tawrh atan chuan thil awlsam erawh a ni hauh lo thung.
 
Zing dar 2:30 a ni der mai, ka la harh nasa mai si. Ka mu thei lo va, in chhungah chuan ka vei tawn sek a. Ka beer dah ṭhat chu ka phawrh chhuak a, ka in a. Eng he hu vakah a thawk chuang si lo. Ruih hnap a, au vak vak mai ka chak; mahse, thil ṭha ber a ni si lo.
 
Room lama ka lut leh tur chiah chu mi tuin emaw ka kawngka a rawn kik ri dat dat a. Ka phu zawk nghe nghe. “Tun ang hunah tu nge maw ni le? Zu rui an ni ngei ang. Rukru chu ni sela an rawn kik lo tawp ang,” ka ti rilru neuh neuh a. Vawi thum a rawn kik leh dat dat a. Choka lamah chuan chemte ka va la a, ka hnung lamah ka thukru a. Eng emaw thleng palh a awm chuan phawrh mai thei turin ka ti a.
 
Kawngka lam chu ka pan phei a. A rawn kik leh dat dat. Kawngkhar bulah chuan dingin, “Tu nge?” ka’n ti deuh hrawk a, chhanna a awm lem lo. A rawn kik leh a, kawngka kalhna chu ka hawng ri rak a. Hnung lamah tlem ka tawlh let a, eng emaw thil a awm thuta chet nuam tawk vel aṭang chuan lo lut rawh ka ti a. Kawngkhar chu a rawn sawi ri rak a, a hawng riai riai a. Chutah, ka thil hmuh chu ka rin loh lam daih a ni! Sangtei chu mittui parawl kuang chung chuan a rawn lut nawlh a, “Eng nge i awmzia?” a rawn nghal bawrh bawrh a.
 
“Eng nge awmzia ka nei em ni? Eng nge i rawn tih dawn a?” ka lo ti ve hmak a. Ka bulah chuan rawn ding hnaiin, “Phone kha swich off kher a ngai em ni?” a ti a.
 
“Eng nge ṭangkaina a nei chuang em ni? Ka phone a nia, ka thu thu alawm. Haw phei rawh. Tun hi hmeichhe chhuah hun pawh a nih tawh loh hi,” ka ti leh ngat.
 
“Nang hi zu i in a ni maw?”
 
“Aw, in e.”
 
Mi rawn kuah nawk a. “Eng mah ka hre thiam tawh lo. I lakah hian ka thikthu a chhe tawh lutuk, theihnghilh che ka tum a, ka thei lo. Ka hmangaih che niin ka hria,” a ti a, min kuah nghet tulh tulh a. “Vawi tam tak rawn call che ka tum a, phone swich off a inti zel bawk si. Ka mangang lutuk alawm.”
 
“I mangang lo a ni ang chu ka rawn text che a, reply pawh min reply duh loh kha.”
 
“Ka tihpalh lutuk aw. Ka titau ve laklawh em a nih kha,” a ti a, za lo deuh hian a nui suk a.
 
“Engati nge zu chu i in hrim hrim a?”
 
“Nangmah vangin ka bialnu ka ṭhen a. Rawn biak che ka tum a. Min lo be duh vel khanglang a nih kha! Sangte, ka ngaihtuah a, kei chu heti mai hi ka ni a. Chhungkua pawh ka nei lo, kan dinhmun a inthlau em mai. I chhungte pawhin kei hi an duhpui lo ang che. Chu bakah...”
 
Ka hmuiah tak chuan a rawn fawp nawk mai a. A fawp duhthawh telh telh a. Lo chhan let leh mai loh chu tih theih ka nei leh ta lo. Duhthawh zet chuan kan infawp ta mawlh mawlh a. Kawngkhar chu kalhin ka khuam lamah chuan ka pawm phei nghal a.

=============

Bung 16-na:
=============
Khumah chuan ka nghat a, uar tak chuan kan infawp nawk nawk a. Ka zang pawh a lo mar leh ṭang tawh mai. Ka zang chu ka humtir a, keiin a hnute chu ka ṭhamsak tawn tawn thung a. A thuamhnaw chu ka phelhsak vek a, ani pawh chuan min lo phelhsak ve vek bawk a. Saruak ngalngata khuma kan han insuasam tak tak mai chu a nuam ngei mai!
 
Khum aṭang chuan kan chhuk a, chhuatah chuan dingin kan infawp mawlh mawlh reng a. Ka lamah chuan ka pawt hnai nawk a, ka eu-tir a. A bawp lehlam chu chawi kangin, a chhu kuaah chuan ka zang ka thun a, a paivat deuh reuhin ka’n chhoh dep tak tak mai chu nuam a ti ngei mai. Hmeichhia hian style danglam deuh hleka luk hi nuam an ti ve ṭhin tlangpui hrim hrim.
 
A bawp a kham a tih deuh vang chuan ka pawm kang nawlh a, a hmathlakin ka pawm ta a. A kaihza lehlam lehlamah chuan ka kut chuan ka dàwm a, ka zang khawng mar ṭha zet chuan hnuai lam aṭang bawkin ka’n do chho leh a. A kuaah tak a do rem chiah nghe nghe a; a kàwngah chuan ka kuah pah bawk a. Ka’n pawm su lauh lauh mai chu nuam a ti ngang mai!
 
“Awi! A nuam lutuk! Bawih, a nuam lutuk! Dim suh aw. I duh tawkin han che teh. I ta ka nih hi. Nang pawh ka ta i ni bawk. Rang deuh deuhin dep rawh,” a ti mawlh mawlh reng a.
 
Sangtei chuan ka nghawngah chuan min kuah nghet sauh sauh va, a rawn ṭhut tlum ve ta zawt zawt a. Keiin hnuai lam aṭangin ka chhoh dep zawt zawt pah reng bawk a. A hahthlak deuh na a, a nuam dangdai khawp mai.
 
Khumah chuan ka nghat phei leh a, saisir zawngin ka muttir a. A hnung lam aṭang chuan ka kuah a, a bawp ding lam chu ka kuai kau deuh va. A chhu kua tui nal pur tawhah chuan ka zang fuk lungrun tak chu ka’n thun leh ta zul zul a. A hnute ṭham pah nawk nawk chung chuan ka dep zawt zawt a, a nuam ti lutuk chu a thaw hluam hluam a.
 
“Min va’n siam nuam tak em! I duh tawkin ka taksa hi chen rawh. Ka chhu kha i zang lian khawng ṭha tak khan dep phir si vek rawh!”
 
Chutiang ṭawngkam hur leh bawlhhlawh chuan min tihzauthau zual sawt ṭhin avangin ka phur zual sawt a, ka dep rang ta tulh tulh a. A chhu chhungah chuan ka baw chu ka chik luhtir ta piat piat a.
 
“Awi! A nuam lutuk! Ka mur chuai chuai thei, nei nuam pa!” tiin ka lam chu a rawn hawi a, kan infawp veng veng a.
 
“Khua a var ṭep tawh tho, riak law law mai rawh,” ka ti a. A nui seih a. “Ka pa te zin hi naktukah an rawn haw dawn a, zanin bak chance ka nei thei tawh lo maithei. Nang berin riah i phal te chuan,” a ti a. Inkuah chial chuan kan muhil dun ta a.
 
Ka harh meuh chuan ni a lo chhuak ut tawh a, ka bula mu Sangtei chu a la thaw sek sek a, a la mu tui hle.
 
Thingpui ka lum zawh chuan room lamah chuan ka chawi phei a. Ka thawm hriain Sangtei pawh chu a lo harh tawh a, a rawn nui sen sen a, “I va’n fel tak!” tih pahin a sam chu a siam ṭha mawlh mawlh a. Thingpui kan in zawh chuan a haw phei ta nghal a.
 
Chhun lamah chuan tih tur em em ka neih loh avangin ka mu zal mai mai a, boruak a vawt deuh ruih tawh bawk nen, mut mai mai pawh a nuam ta phian. Sangtei chuan mi rawn phone-a, “Duat, office ka bang chiah a, lo leng phei la? Bazarah chhuahna tur ka nei a, min han chhuahpui la, i hman chuan,” a rawn ti a. Tih tur ka neih lem loh avang bakah han intihharh deuh pawh a ṭha alawm tiin ka lo aw vat a. Bazar lamah chuan kan chhuak chho va.
 
A tih tur leh a thil lei tur te kan lei fel hnu chuan peng kawi lovin kan haw nghal mai a. In kan thlen hnu rei vak lovah chuan Sangtei chuan, “Bawih, zanin chu ka pa te an rawn haw dawn a, ka rawn be tam hman lo maithei che a nia aw,” a rawn ti a.
 
“Aw le, a pawi lo. Ṭha deuh khan lo dawngsawng la. Chuan, ka ngai lutuk che a nia, ka hmangaih che,” ka va ti a. Ani pawh chuan, “Kei pawhin ka hmangaih che, nang aia nasain ka ngai che,” a rawn ti ve leh a. Rilru chu a nuam ve veng veng mai.
 
Tlai dar 4:30 velah Puipuii chuan mi rawn call teh nawlh a, ka pick up ve mai bawk a.
 
“Duat, Aizawl ka rawn thleng chiah a, zanin chu i bulah ka rawn thleng dawn a nia”.
 
“Puipuii, ngaizawng dang ka nei tawh ka tih kha,” ka tih mek lai chuan, “Ka hria alawm. Mahse, keima’n ka la nei ve hlei nem. Rawn thlen i phal loh chuan khawlaiah ka riak mai ang. Zan khat chauh ka hmuh che pawh i phal lo a maw? I pawi eng nge ka sawi a? Eng nge tih dik loh ka neih? Kei chuan ka haw ve lo che a, huat che ka tum a, theihnghilh che ka tum pawhin ka thei lo,” a rawn ti mawlh mawlh a. Ka ngawi deuh vang vang a, sawi tur ber pawh ka hre lo hi a ni ber mai.
 
“Zanin bak ka rawn tibuai tawh lo ang che,” tiin ngenngawl taka mi rawn dil nawn leh takah chuan ka hnar zo bik ta lo va. Amah hruai tur chuan MC kawt lamah chuan ka kal leh nge nge a.
 
Kan inbe tam lo khawp mai. Mahse, han hmuh leh takah chuan rilruah a thar leh a, ka ngaihzia ka hre chhuak ve leh uar uar a. Mahse, hnaih loh hram erawh ka tum lui ta tho va.
 
Zanriah kan ei kham hnu chuan Puipuii chu ka bulah ṭhuin min kuah chial a, “U Zonun, zak thei lo pawh min ti hle maithei; mahse, ka thinlung hian a thlah thei lo che a ni. Khawngaih takin inngaihtuah ṭha leh hram rawh,” a ti a, a mit aṭanga mittui rawn hnam chhuak chu ka hmuh hmaih hauh lo. A insut hraih hraih a, ka tan pawh thil hmuh nuam tak a ni bik hauh lo.
 
A biang lehlam lehlamah chuan ka vuan a, “Puipui, hriat thiam tum hram rawh. Min en la, ngaihtuah chiang mah teh. Nu leh pa ka nei tawh lo va, ei zawnna mumal ka la nei lo bawk a, inṭhen hi nakin thlengah pawh i nawmsakna tur a ni zawk maithei asin. Kei chuan i duh ang hlimna ka pe zo kher lo ang che. Nakina i inchhir lehna tur nih ai chuan tuna thutlukna siam mai hi a ṭha ka ti zawk a ni,” tiin, ka thiam ang tawk chuan ka sawi ve ngial a.
 
Puipuii chuan mi rawn kuah thlawp a, a ṭap ta hawm hawm mai a. “I chanchin hi ka hriat tam poh leh ka hmangaihna che hi a zual a, nangmah chuahva i awm hi ka phal lo a ni. I hringnunah hian ka tel ve thei lo a nih pawhin ka hringnunah tal hian min telpui rawh. Nang anga hmangaih leh duh hi ka la tawng ngai lo,” tiin, a mittui far tluk tluk chung chuan a sawi mawlh mawlh a. Rilru siam thiam a va han harsa tak em!
 
Mittui parawl kiau chung chuan Puipuii chu ka khumah chuan a muhil bem a, puan ka sin ṭhattir a. A samin a hmai a hliahna chu a bengah chuan zehsakin, a samah chuan ka chul heuh heuh va. A motor chuanna a chau deuh nge ni a phu leh aih ṭhin. A hmel chu ka en a, a duhawmna leh a hmel ṭhatna chu chiang tak hian a hmuh theih a. “Hetianga duhawm leh hmel ṭha hian engtin nge min duh tlat theih zawk le?” tiin ka rilru ka insualtir bap bap a; mahse, ka thinlungah erawh chuan Sangtei a ri tlut tlut reng tho va. Puipuii hi ka duh a, Sangtei erawh ka hmangaih niin ka hria a, ka rilru put dan tak pawh chu ka hre thiam thei bik lo chu a ni ber mai.
 
Sangtei chuan zan dar 11:30 velah mi rawn call a, an chanchin te mi rawn hrilh a. An buai deuh vang leh a nu leh pa te’n eng eng emaw an rawn hawn avangin mi rawn biak hman vat loh thu te a rawn sawi hnu chuan kan inmangṭha a. Kei pawh chu ka khuma tui taka muhil sek sek Puipui bulah chuan ka inthawlh lut riai riai a. Ka muthilh theih lawk loh avangin phone ka khawih mai mai a. Muthilh ka tum vel lai tak chuan Puipuii chuan mi rawn kuah a, ka lamah a rawn tawlh phei a, “Duat, ka ngai lutuk che, min kalsan suh aw,” tiin a rawn ṭawng chhuak sa sa a. A lam ka hawi chuan a lo la muhil sek sek reng tho va. A ṭawngvai a ni maw tiin ka nui suk a, a chalah chuan fawpin ka lamah chuan ka kuah bet a, ka muhil ve ta siai siai a.
 
Ka harh leh meuh chuan zing dar thum a lo ni der tawh. Ka zun chhuah em avangin ka va zung a, ka zun zawh chuan tui bottle chu room lamah ka keng phei a, kal pahin ka in phei awr awr vei rawk a, room khawngkharah chuan ka intauh chawrh mai a. Ka tui bottle ken lai chu thlauhin a ri bur a. Chumi thawm chuan Puipuii pawh chu a tiharh zawk a, rawn tho vatin ka nat leh nat loh te mi rawn zawt a, ka tui tihbuakna vel a hruk hul hnu chuan kan mu leh ta a.
 
Inkuah chial chuan kan mu ngawi ran mai a, vawi tam tak lo inlu hrep tawh mipa leh hmeichhia, taksa insi cheta mut reng takah chuan mut mai mai te hi a lo harsa khawp mai a, kut hi a vak kual a vak kual a, a tawpah chuan a tawpna tur takah a tawp leh nge nge ṭhin.
 
Puipuii hnute mum nalh tak mai chu ka hum veng veng a, a chang leh ka ṭham leh nawk nawk ṭhin a. Ka lamah chuan rawn hawiin kan infawp chawk chawk a. Kan duhthawh telh telh a, khawvel pialral kawngkaah chuan kan thlawk lut delh delh hi a ni ber mai. Rilru thuhmun, châk zawng inang, duh thuhmun neih tak si-ah chuan taksa thunun tum buai a ngai tawh lo, thunun tur pawhin rilru lamin a phal tawh thlawt lo.
 
Puipuii chuan, “Duat, ka châk em mai, min lu leh rawh aw? Ka nghei rei tawh lutuk. I zang hisapin ka inhrawt leh tawp zel, ka ngai thei lutuk che, ka mamawh thei lutuk che,” a rawn ti sa sa a. Duhthawh zetin a hmuiah chuan ka fawp mawlh mawlh a, kan lei chu kan insualtir nawk nawk a, kan inliak tawn hi a ni ber mai.
 
Ka chungah chuan rawn bawkin Puipuii chuan min fawp tawn tawn a, ka nghawngah min fawp a, ka dulah te chuan a fawp thla zel a. A tawpah chuan ka zang khawng mar at tawh chu humin a han kuai tawn vel a, ruak veka inphelhin min han suasam vel tak tak mai chu a nuam ngei mai. Ka zang chu a hmuam tlum pawk pawk a, a hrawt pah bawk a, a chil chuan hnawm nal belhin a liak za ner ner a, a fawp leh dawk dawk ṭhin. Ka zang lah a khawng nasa tawh mai si a, ka mur chuai chuai thei hial.
 
Eng emaw chen a hmuan tlum pawk pawh hnu chuan ka tilmu te chu a fawp kual leh nawk nawk a. Chumi hnuah chuan ka chungah rawn ṭhuin, a chhu zawnah chuan ka zang khawng kawh mar at tawh chu chuktuahin a ṭhut tlum ta riai riai a. A ṭhut tlum chin chu a lum vang vang a.
 
A chhu kua-ah chuan ka zang chu a ṭhut tlum hmak a, “Duat, ka hnute hi ṭham rawh,” tih pahin ka lamah a rawn kun hnai deuh a, ka zang fuk zet chu a ṭhut tlum pulh pulh pah reng a. Zangthala mu chung chuan a hnute fawn hlah hlah tur chu ka ṭham a, a hmer a, a hmur te chu ka hrual nawk nawk a.
 
Puipui chu a su rang telh telh a, a hma zawng aia na hian a ṭhut tlum ta zawt zawt a. Hnuai lam aṭang chuan ka theih ang angin ka lo dep chho ve a, a va han nuam tak!
 
“Min nghei reitir tawh bawk a, zanin chu ka’n che tak tak ang e,” a ti a, a nui seih a, a va han duhawm thei tak.
 
Ka kuai mu nawk a, a chungah chuan bawkin ka mut kaktir suah a, ka’n dep tlir tak tak mai chu a ṭe nasa teh e!
 
“Duat, a nuam lutuk! Min va’n tihur tak em! Hei ngei hi alawm ka mamawh chu. I duhtawk khan min dep rawh aw. I ta ka nih hi, ka chhu hi i ta a ni reng ang, i duh hun hunah i dep ziah dawn nia. Rang deuhin min dep rawh. A nuam lutuk! Aaahhh!”
 
Kei chuan ka dep rang tulh tulh a, a hnute phe hlawp hlawp khawpin ka dep lut zawt zawt a, nuam kan va ti dun tak em.
 
Puipuii chuan, “Duat, a chhungah ti tla rawh aw, phawi suh aw, i baw lum kha ka mamawh,” tiin min rawn kuah nghet sauh sauh va. Ka dep rang tulh tulh a, hnuai lam aṭang chuan min lo dep chho ve euh euh bawk a. A rawn ip tight leh ngawng ngawng ṭhin a, dep luh a va han nuam ṭhin tak.
 
Eng emaw chan kan indep zawt zawt hnu chuan ka baw chu Puipuii chhu chhungah chuan ka pik luhtir ka chuai chuai a. Ani pawh chu a thaw kawk kawk a, a khur der der a, a zo ve ta nghal a.
 
“Duat, a nuam lutuk! Min lu nuam lutuk! Ka lawm e aw,” a ti ṭham tiak a.

=============

Bung 17-na:
=============
Tukṭhuan kan ei kham chuan Puipuii pawh chuan a Nutei te in lamah min kalsan ta a. Kei pawh chu hna zawnna lamah interview tura kohna ka dawn avangin chu lamah chuan ka kal ve thung a.
 
Beisei loh takin min duh thu an sawi tlang ta mai chu ka lawm kher mai. Sorkar hna ni lo mah se, company rintlak tak a nih avangin hlawh pawh a chhe hran lo; mahse, thla a laklawh em avangin thla thar lama joint turin min ti a, ka lawm kher mai. Ka nu leh pa te kha la dam ve sela chu ka lawmna thu te, hna ka neih ve tawh avanga ka hlimna te chu min ṭawmpui ve ngei hian ka ring. Tunah chuan rilru taka min lawmpuitu tur, naupang tê ka nih lai aṭanga theihtawpa min lo enkawltu ka nu leh pa an awm tawh si lo va, ka hlimna chu sang viau mah se, lawm a kim si lo a ni. Ka mit aṭang chuan hlimna mittui leh lungngaihna mittui a rawn chhuak rual a, pachan a va har tak em!
 
Rilru hlim takin in lam ka pan a, in ka thleng fel awrh tihah chuan phone call ka dawng a.
 
“Zonunmawia i ni em?” tiin, hmeichhia nu valai deuh aw hian a rawn ti a.
 
“Aw, ni e. Tu nge aw? Eng nge ni ta?”
 
“Durtlang Hospital aṭangin a nia, Hei, Pu Zuala hian i hming a lam deuh reng mai a, hun i neih chuan i rawn kal hman ang em? A sawi danin thil eng emaw hrilh che a duh a ni àwm e. I rawn kal theih dawn chuan hmanhmawh a ṭha ang”.
 
“Aw le, ka rawn kal ang e,” ka ti a, phone chu kan dah zui nghal a.
 
Ka inbual sawk sawk a, Durtlang lamah chuan ka tlan chho ta nghal a. Bawngkawn ka thlen lai chuan phone call ka dawng leh a, kawng sirah dingin phone chu ka pick up a.
 
“Hello?”
 
Insut hraih hraih ri chu ka hre zui nghal a. “Bawiha, i rawn tlai deuh a ni. Pu Zuala chu a kal chiah asin,” a rawn ti ta mai a, sawi tur a va han vang tak!
 
“A va pawi ve aw! Hei ka rawn thleng ṭep,” ka ti a.
 
Kan inbiak zawh chuan ka tlan chho leh nghal a, a hmun ka han thleng chho chu mi an lo zi hut hut a, tu mah hmelhriat pawh ka nei ve lem lo va. An piah deuhah chuan ngawi rengin ka ding tawp a, han haw lehnghal mai erawh chu nuam ka ti chiah si lo va.
 
Minute 15 vel zet ka din hnu chuan nu pakhat hi ka lam pan hian a rawn kal a, a phone a hmet keuh keuh va, mi rawn melh leh zawk ṭhin a. A hnu deuhah chuan ka phone chu a rawn ri ral ral a.
 
Chu nu chuan mi rawn pan hnai a, “Nangmah hi em ni Zonunmawia chu?” tiin mi rawn bia a.
 
“Imm, ni e,” ka ti mawl tawp a.
 
A ngawi deuh vang vang a, a phone a hmet leh niap niap a, kei lahin han zawh chhunzawm tur leh han biak zawm dan tur ka hre mai bik lo va. Inbe lem lo chuan kan ding dun ta reng ringawt a.
 
A hnu deuhah chuan mi rawn en deuh há pah chuan, “Mi rawn zui ta che,” tiin a kal nghal nalh a, kei pawh chuan eng mah sawi zui lem lo chuan ka zui ve mai bawk a.
 
Cabin lamah chuan kan inzui lut a, a chhung kan luh chuan mi tam vak lo hi an lo awm a, an lo ṭap laih laih a. Ṭhenkhatin phone an hmang nak nak bawk a. An bulah chuan ngawi rengin ka ding tawp a. Mi rawn hruaitu chuan, “Khati khan lo ding lawk rawh,” a ti a, min chhuahsan leh ringawt a. Rei vak lo hnuah chuan pa pakhat, la upa vak lo, khabe hmul zuah, lukawlh lam deuh nen hian an rawn inzui lut a, ka bulah chuan an rawn ding a. Chu pa chuan min en leh vang vang a. Ka bangbo em avang chuan ka zam ve khawp mai.
 
“Zonunmawia chu i ni ngei ang maw?” a’n ti deuh nghut a.
 
“Aw, ni e, ka pu,” ka ti a.
 
Dik tak chuan mi hausa chhungkua an ni a, an hawiher leh an inthuamna aṭang pawhin mi mai mai an ni lo tih chu a hriat theih. Eng vang teh hrepa heta awm ve ta mai hi nge ka nih ka hre bik lo. Ka nu khan eng thil fakau nge a lo tih a, thil tih dik loh emaw thil thleng eng emaw tak a awm a nih ka ring mawl ve tawp. Chu bak rin dan han siam vak ngaihna ka hre lo.
 
Ka ngaih chu a ṭha lo tulh tulh mai a. Ka hmelah chuan hlauhthawnna chu a lang chhuak a ni chêk ang a, chu chu hriain min ngam ta viau nge tih pawh ka hre lo. Vawiin lama ka hna hmuh thar avanga ka lawm ve hman tehlul nen, tun dinhmuna ka awm mekna erawh thlan fim a luang lo chauh a ni.
 
Chutah, ka bula ding pa chuan, “Ka u Zuala nen hian in inhmu tawh em?” a rawn ti leh nghut a.
 
“Aih, la inhmu miah lo. Mahse, vawi hnih chu mi rawn call a, min hmuh a duh thu a rawn sawi a; mahse, kan inhmu thei lem lo va,” ka ti a.
 
Zawhna min zawttu chu a lu a bu nghut nghut a. Min biak a tum leh lai tak chuan ruang phur tur motor a rawn a rawn thleng tih thawm lo chhuahna lam chu a hawi vut a. Hmanhmawh tak chuan, “Kan thlen thlak hunah in lamah kan inbe dawn nia,” a ti a, ka chhanna pawh nghak lo chuan a chhuak nghal vut a. A hrilhhaithlak duh ngei mai.
 
Ngawi hle hle chuan an che vel chu ka en reng a, puih pawh ka tum lem lo. A chhan chu, a tu te mah chu ka hriat loh an nih vang a ni pakhat. Chu bakah, pawimawh hmel fe fe leh mark ṭhat loh hlau ni awm taka che vut vut an tam tho bawk a, an indaih em vang a ni.
 
An chhuah fel hnu chuan an hnungah chuan muangchangin ka zui thla ve dat dat a, ka ngaihtuahna erawh a buai map thung. Eng thil pawimawh tak ni ang maw? Engati nge keimah kher? Hmelhriat loh lehnghal, ka hre thiam thei thlawt lo! Ngaihtuah dan pawh ka thiam chuang lo. Ka ngaihtuahna chu a tawp tawp hi a ni mai.
 
An in kan thlen chuan mi an lo tam ngang mai a. Mipui awmna chin, a nawlpui awmna va thlen hma si-ah chuan ka ding ve leh ran a. Darkar chanve vel ka awm hnu chuan call ka dawng leh ta a, in chhawng thumnaah kal turin mi rawn ti a. Chu lam pan chuan ka kal nghal a.
 
Ka han thlen chuan damdawi ina min be tu pa bakah mipa pathum leh nu pahnih hi an lo awm a. Ka han hmu thut chu ka zam ngei mai, sawi tur ber pawh ka hre lo. Kawngka bula chair-ah chuan ṭhut ka tum mek lai chuan, “Bawiha, hetah hian lo ṭhu phei rawh,” tiin, khabe hmul zuah pa khan min lo koh vat a. An hma lam zawnah tak chuan ka va ṭhu ran mai a.
 
Hemi ṭum tluka zam leh zah hi ka la nei lo. An ṭawng hma hauh aṭangin ka zam chhe der tawh chu a ni mai. Perhpawng kuaa zuan luh nalh a, a kaw tawpa tawm daih theih ni sela chuan, ka tih loh tikah te ka ti rum rum.
 
Chutah, a nutling ber pakhat chuan, “Nawhchizuar nu fapa kha i ni ang ti raw?” a rawn ti chang hraih a.
 
Chu thuin mi rawn den dan mawlh chu a va han na khalh khalh tak em!
 
Ka ngawi reng a, sawi tur ka hre lo.
 
Ka ngawih reng takah chuan, “Hma-i fapa i ni ang ti raw?” a rawn ti leh a.
 
“Aw, ni e,” tiin ka chhang bung nghut a. Nawhchizuar fapa tia min kohna ṭawngkam mawlh chu ka pai dai thei mai bik lo. Ka pum chu a sa hat hat hi a ni ber e. Mahse, han tih vak dan tur lah chu a awm chuang si lo. Ka ha chang chu ka ṭhial bap bap a. Min ṭawng khum danah chuan min tham lo hle tih pawh ka hria. Eng nge an duh tih pawh ka hre chuang lo. Min en ṭhap hlawm a, min biak mai tum pawh an awm chuang lo. Kei chu min tih zah a, eng tin emaw min tih hlauhthawn an tum ni ber hian ka hria.
 
Ka phone chu ka bih zeuh va, tlai dar 3:30 a lo ni a. Eng mah an sawi chhunzawm tak mai lovah chuan ka huaisenna chu sawmkhawmin, “Ka pi leh pu te u, eng vanga he lai hmuna min ko nge in nih? Ka nu kha hmeichhe ṭha tak chu a ni hauh lo ang; mahse, ka nu a ni a, in lakah eng thil nge a tihsual a? Eng nge tih tur ka neih? In eng nge ka bat?” tiin ka ṭawng chhuak ta phawng mai a.
 
An zavai mai chuan kan lam an rawn hawi ṭhap a, khabe hmul nei pa khan muang ban chharh hian he thu hi a rawn sawi chhuak ta a.
 
“Bawiha, kan thil duh loh leh ṭha kan tih loh em em mai kan tih a ngai ta mai hi hrehawm kan ti a, he thil vang hian chhungkua pawh kan inhmuh sakhi phah hial a ni tih hre hmasa la ka duh a ni. Ni e, fapa mal i ni a, i pa-in a boralsan tawh che a. Chutiang bawkin i nu pawhin a boralsan tawh bawk che a. Ka u Zuala khan in lama hna thawk turin i nu kha a chhawr ngei mai a; mahse, inchhawr satliah mai ni lovin nupa nun thlengin vawi duai lo an lo hmang dun tih pawh kan hria. Hei hi kan rin thu mai ni lovin amah ka u Zuala inpuanna ngei a ni.”
 
“An pahnih inkar thu kan hriat tirh khan kan thinrim a, dem pawh kan dem viau. Mahse, engkim a thleng tawh a, a nih tur ang a ni vek tawh bawk a, han thinrim chiam khan awmzia a nei lem lo. Nia, i nu kha nawhchizuar ang hialin kan chhuahsak che a, i tan chuan tawrh thiam a harsa khawp ang. Mahse, thu dik a nih theihna lai a awm ve miau si a ni.”
 
“I nu khan a hmangaih em em che a, i tan, i lo puitlin theih ngeina turin ka u lakah a zahawmna hial a hralh ta a. Kan huat rual rualin, nang a hmangaih luat vang che-a i tana a inpumpekna a ni tih kan hre chiang a, kan dem ngam ta bik lo a ni.”
 
“Ni e, a nunna hialin a tawrh phah a. Mahni inenkawl aiin i tan engkim a hlanna hi a mak kan ti a. Ka u khan i nu-in a hmangaihna che leh i tana a thil tih te a ngaihtuahin a khawngaih hle a. Chuti chuan, an pahnih inkara inremsiamna an neih ang ngeiin a building chhawng sarih lai awmna, sak zawh hlim chu i hmingin a dah ta a. Vawi tam chhungkua kan inrawn khawm hnuin i hnena hlan mai hi ṭha kan ti tlu ta a ni. A ruang awm lai ngeia ti tura thu min chah avangin, vawiin hian kan ti ta chuk chuk a nih hi. A dam lai ngeia tihfel hman kha a tum a; mahse, rokhawlhna a awm ṭhin avangin in inhmu thei ta mai si lo va. A hnuk chah dawn thleng pawha a la sawi fo avangin ti lo thei lo niin kan inhria a, he thil hi kan ti ta a ni”.
 
Ka thil hriat chu a mak a ni satliah mai lo, thil ni thei tur pawha ka rin loh, ka suangtuah phak loh leh mumang lam pawha ka la man ngai reng reng loh thil a ni. Lawm tur nge lungngaih tur pawh ka hre thiam lo. Ka la awih thei lo a ni mah hial zawk! Mahse, a tak ngei a ni bawk si. A va han mak tak em tih bak sawi tur ka hre lo.
 
Anniho chuan phal taka min pe an ni lo tih ka chiang; mahse, Pu Zuala lo tiam tawh a nih miau avangin an ti lo ngam si lo a ni ber. Hei tak hi ka tan vanneihna a ni ta a nih ber chu. Ka lungngaihna leh ka beidawnna te chuan min kiansan ta duak hian ka hria a, hei aia thil mak leh awihawm zawk pawh a awm tho awm si a tiin ka ngaituah neuh neuh a. Lehkha pawimawh leh thil ṭul ang pawh an lo buaipui fel vek tawh a. Hming sign-na tur ang anga ka hming ka sign fel hnu chuan neitu nihna chu kan inhlan chhawng ta a ni.
 
Pu Zuala an vui zawh hnu chuan kei pawh ka in lam pan chuan ka haw nghal a. Ka in thar tur chu, Pu Khabe-hmul-nei-a’n naktuk lamah kan pahnihin ka va en dun dawn nia a tih vangin ka helhhlawh a, ka rilru pawh a phawklek zo vek a ni ber e.
 
Thlasik boruak chuan min tuam hneh ta deuh a ni ang, zan lam pawh a vawt tawh khawp mai. Zan dar 7 velah chuan Puipui-i’n mi rawn call a.
 
“Duat, hei kan chhuak dawn chiah a. Champhai lam phei chu a vawt tawh sia, ka peih lo ngawt mai. Ka ngai lutuk che,” a rawn ti mawlh mawlh a.
 
“Ni e, a vawt tawh ngawt ang. Inthuam lum ṭha la aw, in thlen chin mi rawn hrilh ve zeuh zeuh la,” ka ti a.
 
“Aw le. Mahse, ka mut chhuak lutuk a, ka muthlu nasa viau maithei a ni. Ka lo tum dawn nia,” a ti a, phone chu kan dah ta  a. Rei vak lo hnuah chuan Sangtei chuan mi rawn call ve leh a.
 
“Bawih, lo leng phei la, ka pa te’n an hmu ve duh che a. Ka bialpa i nih thu ka hrilh a. An hmu ve chak che a,” a rawn ti.
 
Karei leh! A va zahthlak duh dawn ve le!
 
“Sangte, kan dinhmun a inthlau si a, ka chanchin min zawh chuan engtin nge ka sawi ang a,” ka ti a.
 
Sangtei chuan, “Ho lutuk, ka hrilh vek tawh. Eng mah hlauhthawn tur a awm lo,” a la rawn ti ta deuh deuh a!
 
Phone chu kan dah a, vawiina ka thil tawn te chu ka ngaihtuah let neuh neuh va. Ka hawina lam apiangah surprise ka dawng ni ber hian ka hria.
 
Zam ru tak chung chuan ka intihuaisen lui a, Sangtei te in lam chu ka pan phei chhak chhak a. An in ka va thlen chuan kawngkhar chu ka kik karh karh a, Sangtei ngei chuan mi rawn chhawn vat a.
 
In ka luh rual chuan an chhungkua an lo kim ṭhap tih ka hmu nghal a. Mi han inhmel hriattir hlawm a. Ṭhenawm hla vak lova awm kan nih avang chuan ka nu leh pa te chu an lo hre phian a. Kei pawh chu min hre riai ruai mah se, venga ka awm ngai meuh loh avangin chiang tak chuan min hre lo.
 
Fiamthu te thawhin kan nui ho ta bawk bawk a, nuam ka ti phian a, Kan rin ai daihin an chhungkua chu an lo felin an lo puitling a, an rilru pawh a ṭha tih a chiang. Duh aiin ka tlangnel ang tih ka hlau zawk hial a ni.
 
Zan dar 10:30 velah chuan haw tumin ka intintuah a, Sangtei chuan pawn thleng min lo thlah a. In chhung lam aṭanga a lan theih lohna chinah chuan kan inpawm nawlh a, kan infawp vawng vawng a. Hetiang taka nula duhawmin mi han duh tlat mai hi hnar phal chi ziazang ni hek lo le, ka’n fawp nawn leh ṭhin a. Mahse, hun awm miau hek lo le, kham lo takin kan inthlah ta nge nge a.
 
Mu chung chuan thil eng eng emaw ka ngaihtuah neuh neuh va, ngaihtuahna pawh a vak kual nasa khawp mai. Sangtei nen chuan kan in-text pah reng bawk a. Ka bula mut a châk leh tawh thu te chu a rawn sawi siam siam reuh va. He nu hi chu kei pawh hian ka duh tak zet chuan ka hria. Amah pawh hian min duh ve tak tak niin ka hre bawk.
 
Ka mut chhuak chuan mi rawn zem chiai chiai a, eng tik laiin nge ka lo muthilh pawh ka hre lo, zing dar 1 rik hma deuhin ka phone ri chuan mi ti harh zawk a, Biakengi a lo ni a. Phak deuh chuan, “Hello,” ka’n ti a. Biakengi chuan eng mah sawi lo chuan a rawn ṭap nghal hawk hawk a.
 
“Biakeng, eng nge thil awmzia?”
 
Ka zawhna pawh chu chhang thei lovin a ṭap hawm hawm a. Dawhthei taka nghah bak tih theih ka nei lo.
 
Rei mawi tawk a ṭap ri ngawi renga ka ngaihthlak hnu chuan dam dap hian, “Biakeng, eng nge thleng a? Eng nge a awmzia ni ta? Han inti pachang la, eng thil nge thleng han sawi teh le,” ka ti a. Mahse, min chhang thei chuang lo. Eng mah sawi lovin phone chu a dah leh daih a.
 
“A va han mak e, engati nge maw ni le?” ka ti rilru a. Ka han call leh ṭhin; mahse, a pick up thei bawk si lo. A hnuah chuan a nau Rintei chu ka phone ta ringawt a. “I u Biakengi khan mi rawn phone a, eng mah sawi lovin a ṭap char char a, a phone a dah leh daih ringawt a. Eng thil nge thleng a?” tiin ka han zawt a.
 
Rintei chu a ngawi deuh vang vang a. Kei pawh chu ka hrilhhai hle mai. “Rinte,” tiin ka’n koh leh a. “Umm,” tih chauhin min chhang a; mahse, a aw aṭang chuan ṭah chhuak insum tih a hriat hle.
 
“Eng thil nge thleng a? Ka rawn kal ang aw?” ka ti a.
 
Rintei chuan aw khur deuh dar dar chung chuan, “U Puipuii...” a rawn ti a. Eng mah sawi chhunzawm lovin a ngawi leh daih a.
 
“Eng nge Puipuii chu?” tiin ka zawt leh vat a, kei pawh chu ka harh kawk tawh mai.
 
Ka mutna aṭang chuan ka tho chhuak a, “Rinte eng nge thleng ka tih chu?” tiin ka zawt nawn leh ngat a.
 
Rintei chuan, “Ihhh... U Puipuii te motor a accident a...”
 
A bak sawi chhunzawm thei lovin a rawn ṭap ve ta hawm hawm a.
 
“Rinte, Puipuii chu engtin nge a awm?”
 
Min chhang thei tawh lo.
 
Ka tho lawk a, ka inha sawk sawk a. Biakengi te in lamah chuan ka tlan chho nghal a.
 
Min lo hmuh chuan min kuah chawt a. Biakengi chuan, “Zonun, Puipuii a awm tawh lo,” tiin min lo ṭah khum hawm hawm a.
 
Chhuatah chuan ka ṭhu hnawk a, ka mittui chu ka dang zo bik lo. “Puipui, a va han mak teh thut ve le! Puipui!” tiin ka ko mawlh mawlh a. Nizan mai pawh khan ka bulah muin, ngaihngam takin ka ban khamin a muhil sia sia kha a ni si a. Tuna ka thu hriat chu a va han mak ngai em!
 
Puipuii nutei te Champhai lama kal an tum nghal vangin, Biakengi chu zui turin a insiam nghal a. Kei erawh tih tur pawimawh ka neih avangin ka kal ve ta lo.
 
Dik tak chuan ka inthiam bik chuang lo, ka rilru pawh a insual nasa ve hle a ni.
 
Zing dar 2 pelh hretah Biakengi te chu an chhuak a. Naupang tê an nih lai aṭanga inkawm tawh an nih avangin Biakengi chuan a tuar na hle a, ka khawngaih khawp mai.
 
Rintei nen chuan Puipuii chanchin vel chu sawiin, kan ngaih thu vel te sawiin kan ti ti mai mai a. Kan titi tui em avang chuan nizan pawh khan ka bulah a la mu asin ka’n ti zauh pek a. Rintei chuan, “Nang tak hi chu aw!” a han ti hluai a.
 
“Ka ṭhen fel vek tawh a, mi rawn pan leh tlat bawk si a, tih ngaihna a awm lo alawm. A lo hetih tur ve te hi a ni mahna,” ka ti ta ngawt a. Mahse, a ruk tak chuan ka inthiam chuang lo.
 
Zing dar 3 vel a nih chuan Rintei chuan, “Ka mut a chhuak lutuk, ka mu dawn.  I duh leh rawn mu ve la, i duh leh ka u khumah pawh khan i mu thei tho. A vawt si,” a ti a.
 
“Ka haw mai ang chu ka lo tia,” ka ti a.
 
“A ngai lo, a tlai tawh laklawk si. Zingah he tah chaw i ei nghal mai dawn alawm. Rawn mu mai mai teh,” a tih tak tlat avang chuan ka hnial duh bik ta lem lo va. Rintei bulah chuan ka inthawlh ta then a. A pangti lum thar thar han sik takah chuan Puipuii lam pawh chu rilru-ah a awm leh tawh mang lo. Dik tak chuan Puipui hi chu ka hmangaih lo a ni ang. Hun hmanpui fo mah ila, ka vei tak tak thei miah lo va, ka ngai viau ngai lo bawk. A thihna erawh chuan min ṭhawng ve tak zet tho.
 
Rintei bulah chuan, “Ka in a lum nuam zawk daih asin le!” ka’n ti zauh va. Mi rawn melh hrawk pah chuan, “Khawi, ka lo kuah lum ang che,” a ti a, ka lam hawiin a rawn inlet a, a hmuiah tak chuan ka lo fawp nghal chat a. Ani pawh chuan min chhang let nghat mai bawk a. Duh thuhmun, rilru thuhmun kan ni bawk a, chimbuaitu leh dipdaptu awm lo, venthawn tur awm lo a ni bawk a, kan duhthawh dun teh asin aw!

=============

Bung 18-na:
=============
Ka harh hlawl a, ni a lo eng ut tawh a. Ka zing zang fuk chu Rintei chuan a lo hrawt pulh pulh a!
 
Chutia ka harh tih a han hmuh chuan ka beng bulah, “Tun ṭum chu a morning spring ka chang chhuak ve ta hlauh e!” a ti a, a nui ar ar a.
 
“Hur viau suh, ka lu leh hrep mai ang che!” ka ti a.
 
“Eng nge, i zang lian em vei a nih kha! Bakah, i hur fe zawk aw, Zanglian!”
 
A chungah chuan ka bawk phei nawk a, a hmuiah chuan duhthawh zet hian ka fawp nawk nawk a. Ka nghawngah min lo kuahin a lei chuan ka ka chhung chu a rawn hawl nawk nawk a, a thaw lum ham ham chuan ka châkna a tisosang leh tawh khawp mai.
 
Ka zang mar khawng ṭulh tawh chuan Rintei kap zawn chu ka nawr kual a, a kap chu a dawrh thei ang ber chuan a lo kâk ve sauh sauh va. A chhu vum pawng thar, lum thar thar pawh chu ka feel veng veng thei.
 
“Chhuhurnu, i chhu a va’n hur leh tawh ve! Ka zang hi a mamawh leh tawh viau a ni maw?”
 
“Ummm, mamawh lutuk! Ka chhu hur khan i zang hur a mamawh leh tawh tak zet! Min lu hrep rawh aw. I zang hi ka mamawh lutuk. Ka chhu a za chuai chuai mai. I zang lian khawng tak chep zawi châkin a za! Min lu rawh. Mawwhhh! Min luh hrep teh, ka châk em mai!” a ti mawlh mawlh a.
 
“Ka zang hi i chep duh a nih chuan hmuam phawt rawh, Chhuhurnu!”
 
Rang deuh chuan a rawn tho va, khumah chuan zangthalin min muttir a, ka zang khawng mar luah chu hum a, a hrawt mial mial a. A chil chuan hnawm nalin a hmawr chu a lei chuan a liak ne ne a, a za nuam lutuk chu ka meng phal lo.
 
A hmuam tlum ta riai riai a, a dang hawlh zawk khawp chuan a hmuam tlum ta a. A’n phawi deuh va, a’n fawp kual nawk nawk a, a’n hmuam tlum leh puk puk a.
 
“Zanglianpa! Min lu tawh rawh, ka chhu a za tawh lutuk!” tih leh ka chunga ṭhut a rual a. Ka zang khawng mar zet chu humin a chhu kuaah chuan a chuktuah rem sauh sauh va, a ṭhut tlum ta riai riai a.
 
A ṭhut tlum fel ta mawh tih-ah chuan muangchangin a’n phawi leh zal zal a, ka liklu thleng a phawi a, a’n ṭhut tlum leh hmawk a, a su zui nghal euh euh va. A su rang telh telh a, a nuam ti chu a au ṭhat ṭhat pah reng bawk a.
 
“A nuam lutuk! Neinuampa! Min dim suh aw. Ka chhu a nuam!” tiin a thaw hluam hluam a.
 
Hnuai lam aṭang chuan ka dep chho ta zawt zawt a, a hnute phe hlawp hlawp chu ṭhamin ka hmet tawn tawn a. Ani chu a ṭe hian a ṭe ṭhawt ṭhawt a. Ka kuai zangthal nawk a, ka’n dep tlir tak tak mai chu a ṭe nasa teh e!
 
“Awiiiiii! A nuam lutukkkkkk! Lalzei! Zanglian! Neinuampa! Ka chhu lu nuam pa! Dep rawh, dep rawh! Dep chawrh chawrh rawh!”
 
Inluk rau rau hi chuan chutiang taka ṭawng hur chu ka duh chi a nih avangin min tiphur zual sauh va, ka dep uar tulh tulh a. A chhu lum ham ham, vum thar maiah chuan ka zang chu a lut zawt zawt a. A tui pur tawh bawk nen a nal ṭha tawh bawka a lut duh ngei mai.
 
Dimna tel hauh lo chuan duh tawk tawkin ka dep zawt zawt a. Khawvawt tih te chu tih mai mai, thlan a tla lo chauh!
 
Dep chawrh chawrh pah chuan, “Rin-chhu-nuam, ka zang hian a siam nuam che em?” ka ti a.
 
“Ummmm, nuam lutuk! Dep chawrh chawrh rawh! Ka chhu hur kha dim suh, dep chawrh chawrh rawh! Hetiang zang hur hi alawm ka mamawh chu, min lu ziah rawh aw. I zang hian min tihlim ber a, nuam min tuartir thiam ber bawk,” a ti a.
 
A rawn inbeng kang a, mi rawn fawh nawk nawk pah chuan, “Duat, rang deuhin min dep rawh, dep zawt zawt rawh, dim suh. A nuam lutuk! Ka zo dawnnnnn! Aaaaahhhh! A nuaaaaamm! Aaaaahhhhhaaaaa! Dep rawh, dep rawh, Zanglianpa,  min lu hur nuam lutuk!” a ti a, mi rawn kuah nghet chawih a. A chhu chuan ka zang chu a rawn chep tight chawih chawih a, a thaw hawk a, a zo der a.
 
Kei pawh rei lo te hnuah chuan ka zo ve nghal a. Kan zawh fel meuh chuan ni a lo tlang sang hman viau.
 
Chhun lamah chuan ka in thar tur te chu va enin, lehkha pawimawh te pawh ka nei fel thlap tawh a, Ka rilru chu a hlim ru veng veng hi a ni mai. Mahse, hetiang em ema in-surprise-na mak hi ka tawn ka ring ngai lo va, ka tawn leh pawh ka ring chuang lo. Ka ngaihtuahna tam zawkah chuan Puipuii chu a rawn lang chhuak leh ṭhin a. Nu leh pa ka chân tawh a; mahse, thihna meuh hi chu ngaia neih a lo harsa a ni ang, vawi khat mah hmu leh tawh lo tura an han bo hlen vang vang mai tur chu ngaihtuah hian rilru hi a na ṭhin.
 
Zanriah ei kham chuan room-ah chuan hla ngaihthlak pahin ka ṭhu a, ka ngaihtuahna khawvelah chuan Puipuii bawk chu a rawn lang leh ṭhin. Thil dang ka ngaihtuah thei lo, kan hun hman dan te ka suangtuah a, mumang mai ni se la aw tiin ka ngaihtuah rauh rauh va, suangtuahna pawh a kal thui duh ngang mai!
 
Sangtei’n mi rawn call-na pawh hre lo lek chuan suangtuahna ramah chuan ka lo awm a, kawngka rawn kik ri dawt dawt chuan mi tiharh zawk a, Sangtei rawn au lawng lawng chuan a rawn zui nghal a. Choka lam ka  pan lai chuan Sangtei pawh a rawn lut mek a.
 
“Enga ti nge call i lak theih reng reng loh a?” a rawn ti mawlh mawlh a.
 
“Ka lo hre lo alawm. Eng thil nge ni ta?”
 
Sangtei chuan, “Vawiin nilengin min be lo va, ka ngaih a ṭha lo alawm. Call i pick up thei bawk si lo,” a ti nang nang a.
 
“Ka tihpalh lutuk, ka lo muhil a, call ka lo hre lo va. Vawiin chu ka buai deuh bawk em a tin ni,” ka ti a.
 
“Eng nge i tih tal mi rawn hrilh ve tur che hi a nia, rilru nuam lo reng rengin ka awm phah!”
 
A mittui a parawl kiang a, hnem nan tiin ka kuah a, “Sangte, chhuah lawk i hman em?” ka ti a.
 
“Khawiah maw?”
 
“Min zui tawp mai la, i hre mai ang,” ka ti a.
 
“Ka chhungte bulah in ina kal turin ka insawi a, ka rei loh tur thu ka hrilh asin,” a ti a.
 
“Call leh la, kan chhuak lawk dawna ka rawn tlai leh deuh si ang va ti rawh,” ka ti a. Eng mah min zawt chhunzawm tawh lem lo chuan ka thu chu awihin a chhungte chu a va be ta a.
 
Ka inpeih fel chuan kan chhuak nghal a, ka in thar sak zawh hlim, tu ma la luah lohnaah chuan ka va hruai ta a. Sangtei chuan mak a tiin a hre thiam lo ngang mai.
 
“Engtin nge chahbi i neih theih a? Hetah hian eng nge kan tih dawn? Tute in nge a? I va’n che romantic sawt ve!”
 
Zawhna chu a ngah ngang mai a, a enga mah phei chu ka chhang lem hlei lo a. A’n hawi vel a, a nui ar ar reng a. A ngaih danah chuan free tawka hun hmang dun tur angah a inngai a ni ngei ang.
 
Room chhungah chuan a hmaah chuan ka ding a, “Sangte, min nei duh em?” tiin ka zawt ta phawng mai a.
 
A hlim hmel chu a tawp chat a, chhan pawh min chhang lo chuan min en ngawt ngawt a.
 
“Sangte, ka surprise viau ang che tih ka hria. Mahse, he thu hi zawh ngei che ka duh bawk sia, min nei duh ang em?” tiin ka zawt nawn leh ngat a.
 
Sangtei chu a inngaihtuah veng veng a, thutlukna han siam mai chu harsa a ti ve khawp mai
.
Eng emaw chen a ngawih vang vang hnu chuan, “Ka hmangaihzia che i hria a, ka duhzia che pawh i hriat kha. Inneih lam chu ka lo la ngaihtuah ngai miah lo va; mahse, ka nei duh che. I kianga dam chhung hun hman hi ka duh,” a rawn ti chhuak ta hlawl a.
 
Ka kuah chawt a, “Sangte ka lawm lutuk e aw!” tiin ka fawp ta vawng vawng a.
 
Ṭhutna remchangah chuan ṭhutpuiin, “Tunah innei nghal ang ka tihna a ni lo va, i rilru ka hriat duh vang a nia,” ka ti a.
 
“Chung te chu nangma thu thu a ni tawh ang chu,” a ti a.
 
A fiamthu lo va, min neih pawh a hreh lo tih ka hriat hnu chuan, “Sangte, thil hrilh duh che pakhat ka la nei a,” ka tih chuan mit la lo lek chuan mi en kar a, a mit meng mawi tak leh a heh sen vam ham te chu chiang leh zualin a rawn lang ni ber hian ka hria. A sam uaithla chu a bengah chuan a kut chuan a hui chho zeuh va, a nui seih a.
 
“Sangte, he kan awmna building hi keima in ve liau liau a ni tawh a. Kan inneih hunah heta awm hi i duh ang em?”
 
“Eng maw? Eng a? Hei hi nangma in maw?”
 
“Imm, ni e. Keima in ve ngei a nih hi,” ka ti dam dap a.
 
Sangtei biangah chuan lawm avangin mittui a rawn luang ngiai ngiai a, “Zonun, kei ve mai mai hi min duh ve tak tak pawh ka lo ring ngai lo va. Tun maia ka thu hriat te hian min va han surprise tak em! Ka suangtuah phak loh leh ka rin phak loh thil vek a ni!” a ti a, min kuah nawk a.
 
“Duat, ka hmangaih che a, ka hmangaih reng ang che. I ta ka ni kumkhua tawh ang,” a ti chhunzawm zat a. A hmui nem, sen vam ham maiah chuan ka fawp ta vawng vawng. Ani pawh chuan mi rawn fawp let nawk nawk a.
 
Ka pawm kang nawlh a, dawhkanah chuan ka ṭhuttir a. Kei chu chhuatah chuan dingin duhthawh zet chuan kan inkeih mial mial a. A bawp pahnih chuan nghet takin min kârcheh a, kei chuan fawh pahin a hnung chu ka chul thuak thuak reng bawk a; kan kap chu a insi chet a.
 
Sangtei chuan, “Duat, ka châk lutuk! Min lu vat vat rawh,” tiin ka beng bulah chuan a rawn phun ser ser a, chu ṭawngkam chuan min tizauthau sauh va.
 
A kekawr hak chu ka pawt thla nawk a, ka kekawr chu ka phelh zui nghal bawk a. A bawp pahnih chu ka dar lehlam lehlamah chuan ka dah a, ka zang khawng fuk tawh zet mai, chhu lûk chaka mar kawh luah tawh chuan Sangtei chhu bul chu kan tai kual vel a, Sangtei nuam tilutuk meng rang kual vel chuan min va han tihur zual tak!
 
A chhu tui pur tawhah chuan ka zang chu ka thun lut riai riai a, a lut thuk lovang tih hlau ni awm fahranin dahkanah chuan innemkhalhin a kap chu a rawn dawrh poh sauh sauh va. A kawng hnung lamah chuan zenin ka kut chu suih tawnin ka’n dep ta tak tak mai chu!
 
Sangtei nuam ti lutuk chu a rak chel chul mai a. Kei lahin dim lo baksak zet hian, dawhkan nghing lawih lawih khawp chuan ka dep tlir zawt zawt mai bawk a.
 
“Duat, a nuam lutuk! Dep rawh, dep zawt zawt rawh. Rang deuh khan dep zawt zawt rawh. Dim suh, ka chhu hur kha dim suh. Awiiiii! A nuammmm! A nuammm lutukkkkkk! Neinuampa, min lu hrep rawh! I zang hi ka kham thei lo. A nuammmm! A chhungah titla rawh aw. I baw lum hi ka chhu chhungah pik luhtir rawh aw,” tiin a rak chel chul a.
 
Ka dep rang telh telh a. Ka zo dawn tih ka hre thei a, ka’n dep uar lehzual sauh sauh va. Sangtei taksa chu a rawn khur dawt dawt a, a chhu chuan ka zang chu a rawn chep tight tulh tulh a, a hipin a hip ni ber hian ka hria!
 
A sai hlawk hlawk a, a thaw hawk a. “Duat, ka zo. A nuam lutuk!” a rawn ti tham ṭiak a.
 
Kei pawh chuan ka dep rang uar sauh sauh va, ka zang chu a rawn mar thut a, ka baw chu Sangtei chhu chhungah chuan ka pik luhtir ta puat puat a.
 
Ka baw a tlak lai chuan Sangtei chuan nghet zet hian min kuah chawih a, “Awwwiiii! A nuam lutuk! Ka chhu a za lum nuam lutuk! A lum lut ham ham mai!”
 
Kan zawh fel chuan kan infawp veng veng a. Rei vak loh kan ṭhut chawlh leh hnu chuan in lam panin kan haw ta a.

=============

Bung 19-na:
=============
Sangtei te in kan va thlen chuan, engmah thleng lo awm fahran hian Sangtei chu a zai rat rat a, a nu leh pa te pawh chuan min lo dawngsawng ṭha leh hle mai a. Ka duh aiin ka tlangnel mah mah emaw te ka ti hial zawk. Mahse, chhungkua ni tur chuan hetiang hi eng emaw kawng takah chuan a fuh zawk tho chuan ka hria.
 
Sangtei nen pawh kan inpawhin, ani pawhin a hma aiin min duh zawk emaw tih mai tur hian min ngaihsak em em a, A hna lamah a buai hle chung pawhin ka tan hun a insiam lui hram hram ṭhin. Mahse, heti chung hian, keimah zawk hi a dik lo leh a fel lo zawk ka ni leh fo va, ka ngaihtuah chian phei chuan ka khawngaih ṭhin hle.
 
Inrinni tuk a ni a, Sangtei leh a nu leh pa te chu Lunglei lamah an chhungte nupui nei tur an awm avangin an kal a ngai a, Sangtei chuan, “Monday-ah kan rawn let leh nghal dawn a. Lo inenkawl ṭha la. Kan in lamah te pawh i duh chuan chaw te pawh lo va ei ṭhin la. Ka nau leh ka pi chiah an awm dawn a,” a ti a.
 
“Ni e,” ka’n ti liam puat a, kal tumna tak tak erawh chu ka nei chuang lem hlei lo va.
 
Sangtei nen kan inbiak zawh hnu rei vak lovah chuan Rintei chuan mi rawn call a, “U Zonun, inah i awm em?” a rawn ti a.
 
“Imm, awm e. Eng nge ni ta?”
 
“Ka rawn kal dawn. Nakinah ka hrilh ang che,” a ti a, a phone chu a dah zui nghal daih a.
 
Rei vak lo hnuah chuan Rintei chu a rawn lut hlawl a. Mittui parawl deuh kiang chuan ṭhutthlengah chuan a ṭhu tum bar a.
 
“Rinte, engati ta nge? Eng nge thil thleng a?”
 
Rintei chuan, “A’u Biakengi te hi ka ning lutuk! Nizanah a bialpa a rawn riak leh a, zu an in a, an inti deuh reng bawk a. An bengchheng thei sia, a ninawm lutuk! Ṭhenawm te’n an hria ang tih a hlauhawm thei si. In neitute’n hre phei sela chu min hnawtchhuak duh hial ang,” a ti hlak hlak a.
 
“A va buaithlak ṭhin ve! Thawm an va dim awm lo ve a,” ka ti a.
 
“Dim teh nang aw! Nizan pawh khan an muthilh àwm pawh ka hre lo. Zu an in a, an in lu reng a. Thawm dim an tum bawk si lo. Zu te chu in tel lo tal sela chuan ka hre thiam,” tiin a an chhunzawm bawrh bawrh a.
 
Rintei thinrim hmel chu ka lo en reng a, hmelṭha tia han sawi tur chu ni chiah lo mah se, duhawm rukna hi a nei tlat a, min hip deuh tlat ṭhin. Hmuhnawm ti tak chuan ka en doh doh a. Mi rawn melh leh zawk ṭhin a.
 
“Ngaithla rawh, thil dang hlirah i rilru lo pe suh, ka rilru a hah ve em em a,” tiin mi rawn chum taih taih a. Engmah sawi lem lo chuan ka nui suk ringawt a.
 
“Ka mut a chhuak, nizan ka muhil mang lo va. Ka mu dawn,” a ti a. Ka room lam chu ka kawhhmuh a. Ka khumah chuan a han mu nghal a.
 
Thuamhnaw suk zawh sa tlem te chu washing machine-ah ka spin-tir a, spin zawh chuan pawnah zar chhuakin, nilum ṭhatna lai deuhah chuan ka zar mawlh mawlh a. Ka phone chu a rawn ri ral ral a, Sangteii a lo ni a “Bawih, hei kan chhuak chiah aw. Kan rawn let leh vat ang. Lo inenkawl ṭha la aw. Chanchin ka rawn hrilh zel ang che a,” ti a.
 
“Immm, fimkhur deuh khan kal ula, remchang apiangin in thlen chin min rawn hrilh dawn nia,” ka ti a, phone chu kan dah ta a.
 
Whatsapp ka lut chu, ka khuma mu mek Rintei msg a lo awm teh ṭawt a.
 
“Khawiah nge i awm a? A reh si, min ngaihsak lo si, ninawm!”
 
Ka zang a beisei leh tawh tih hriat reng reng!
 
“Pawnah ka thawmhnaw suk ka zar, eng nge a?”
 
“Min lo mutpui la, a vawt si. Ka mu lum zo lo, ka khua a sik deuh emaw ni,” a rawn ti a. “Luk i châk vanga i taksa lum mai mai bak va ni suh,” ti rilru chungin, “Aw le, ka rawn lut hman ṭep,” tiin ṭha deuhin ka reply a.
 
Hmanhmawh miah lovin, muangchang thei ang berin insuk chu ka pho chhunzawm a, Ka zar zawhah in chhung lamah ka lut a, ka pindan lama kal tlang ta mai lo chuan choka lamah ka’n tawi khawmuang lui leh a. Minute nga hnu awm velah chuan Rintei damdawi ei tur leh tui kengin room lam chu ka pan ta chauh a.
 
“Kha, damdawi hi ei rawh. Khawsik hi chu a inṭan tirh, a nat tak tak hmain damdawi hi ei khalh vat ila a ṭha. Chuan, i mu lum leh vat ang a, a zia leh mai ang,” ka ti a.
 
Damdawi chu ka pe a, a ei zawh chuan a mu leh nghal thlawp a. A pang ka’n khawih chu a lo sa vur tak tak a, “Ehe! Ani hi a khua a sik tak tak a nih hi!” ka ti rilru a, inluk a châk vang ni turah ka ngaih avangin ka’n muang lui vel kha a ni a, ka inthiam lo leh hnuhnawh khawp a.
 
“A vawt eeee! Ka bulah lo mu la, min lo kuah lum teh,” tiin, a rawn phun sep a.
 
Thuawih takin a bulah chuan ka inhnawh lut ve ta sawt sawt a, a taksa sa deuh ham ham chuan min lo nek tal tal a; min lo kuah nghal cheng cheng bawk a.
 
A nâkah zen lutin ka lamah ka pawt hnai a, Rintei chuan, “Pangtilum i va’n ngah tak! Min kuah lum char char rawh aw,” a ti a.
 
“Teh reng mai!” tih pahin a hmuiah chuan ka fawp de de a, ani lah chuan min lo chhang let ve nghal mai bawk a.
 
“Nizanah chuan i u te chu i enthla em?”
 
“Immm, enthla e. An inlu nasa sia, an rui dun bawk sia, an nuam ti an ṭe bengchheng sia, ka châk ve rap maw le!”
 
“Engtin nge an tih a?” tiin, ka’n zawt leh kher a.
 
“Awi! An ti nasa mai, ka sawi zak zawk e a!”
 
“An tih aia nuamin ka ti ang che aw?”
 
A nui suk a, “Lalzei!” tiin mi rawn fawp leh a. Khawsik tih vel chuan min dang zo lo va, duhthawh zetin kan inkeih chhunzawm ta mial mial a.
 
A hnute bu lian zet mai, kawh mar lah mai chu ka ṭham tawn tawn a, ani chuan a rawn dawh poh tarh tarh a. Ka ṭham nawk nawk a, a thaw kawk kawk a. A hmui nem chhah tapah chuan duhthawh zetin ka fawp ngawng ngawng a. Kan ka chhungah chuan kan lei chu kan inbuantir nawk nawk a. A chang leh kan inliak dawk dawk a. Zang pawh a khawng ṭha leh fer fur tawh kher mai!
 
Rintei chuan, “Nizan pawh khan ka rawn mitthla vawng vawng che a, ka châk ve lutuk a. Ka u te khan nuam an ti dun si, thawm an dim bawk si lo. Ka insum zo lo va, i zang hisap pahin ka inkawm vak vak a. Ka rawn call ṭep che a; mahse, ka inthlahrung bawk sia. I zang fuk khawng lian ṭha lutuk hi ka chep châk asin aw!” a ti sa sa a.
 
“I rawn vid call mai lo nia aw!
 
“Ka châk sia, ka zak angreng bawk sia. I zang mitthla chungin ka hrawt ta ringawt alawm. I luk ka châkzia mai chu!”
 
“Kei deuh hian a nia i chhu luk leh hi châk ni! I nei nuam bawk si. I nei vum ṭha bawk si. Hnute nei lian ṭha bawk si. Aaa, inluk hi i zei hrim hrim,” ka lo ti vat a.
 
Rintei chuan ka kekawr kawng aṭangin ka kapah a rawn zen a, “Awi! Liana chu a va nung ṭha leh tawh ve! Zanglianpa, ka hmuam sak ang che aw? I zang hi ka ei dawn aw?” a ti a, ka chhanna pawh nghak lo chuan ka kap lamah chuan a tawlh thla nghal a.
 
Ka thawmhnaw inbel zawng zawng chu a phelh vek a, chumi zawhah chuan ṭhingṭhi turin min ti a. Rang takin ka ṭhingṭhi nghal vat a, ka kap zawnah chuan rawn bawkin ka zang fukkhawng mar zet chu a hum lip nghal zawt zawt a. Vawi sawm vel a’n hum lip zawt zawt hnu chuan, a’n liak de de a.
 
“Zang hur pa! Vawiin nileng leh zankhua atan i zang hi ka ta a nih hi,” a ti a, mi rawn en chho deuh ha a. A mitmeng hur zet chuan tisa chakna a ti sosang zual nasa ngei mai!
 
Rintei chuan ka zang fuk khawng luah mai chu a chil chuan a’n tinal hmasa te te a, a hmuam tlum ta puk puk a, a za nuam ngei mai. A liak nawk nawk a, a hmuam leh puk ṭhin a. Ka pum chu a mur chuai chuai a, ka zang lah chu chhu luk châkin a khawng mar kawh luah mai bawk a. Ka zang hmawrah chuan tuihnang a rawn chhuak a, Rintei chuan a lei hmawrin a’n liak kual leh nawk nawk a, “I baw ka ei duh, ka ka chhungah hian rawn ti tla rawh, Zanghurpa! I baw ka lem chak,” a ti pah deuh reng a.
 
A changin ka zang chu a sir zawng te’n a han pet kual vel ṭhin a. A kut chuan ka tilmu chu a hum ran mai a, a tuai leh niap niap ṭhin a. Rintei chu tlemin a han insiam rem a, ka zang sei ṭha tak, fuk khawng luah mai chu a hrawk thleng thlengin a hmuam tlum ta puk puk mai a. Nuam tak a ni, nuam tak!
 
“Bawih, i hmuan nuam lutuk! Zang fawp thiam nu, ka zo dawn!”
 
Ka sawi hmaih chu, kan inluk hma hian zang fukna damdawi ka ei a, awlsam takin ka vawi hnih thei dawn tih ka chiang a; ka lo nghei rei ve deuh hlek tawh avangin ka vawi thum thial hialin ka ring nghe nghe. Hei vang tak hian, a vawi khatna hi chu a ka-ah ngei tih tlak ka tum sa ve hrim hrim a ni.
 
“Immmm, zo rawh. Zanglianpa, ka ka chhungah hian i baw titla rawh. I baw ka ei châk. Ka kâ hi dep rawh. Zanglianpa, nei nuam lutuk pa!” a ti a, ka zang chu a’n fawp duhthawh telh telh a.
 
Ka insum zo tawh ngang lo va, ka taksa chu a rawn za chuai chuai a, ka zang chu a rawn mar ut ut a, ka baw chu Rintei ka chhungah chuan a chik lut ta ṭhawt ṭhawt a.
 
Rintei chuan ka zang chu a hmuam tlum pawk a, ka baw chu ten miah lovin a lem vek a; chu mai chu duhtawk lovin ka zang chu a’n hmet sawr a, ka baw hnuhnung chu a liak fai vek a. Chakna a nasat tak tak hi chuan tenawm hi a lo awm vak tawh lo a ni ang. A nuam duh ngei mai.
 
Khumah chuan ka nem mu a, a chungah bawkin ka zang la zawi chiah lo chu a chhu kua-ah chuan ka’n thun lut zawt a; Rintei chu zei fahran hian a’n si hlarh hlarh a.
 
“Zanglianpa! Dep rawh, min dep hrep rawh! Ka chhu hur kha dep vak vak rawh! I zang cheh hi a nuam ka ti lutuk. Ka chhu hur hian i zang a mamawh lutuk! Awiii! A nuam! Zanglianpa, nei nuam pa! Min lu hur rawh!” a ti mawlh mawlh a.
 
A ṭawngkam bawlhlawh lutuk chuan min tihurin min tizauthau tak zet a. Phur zet hian ka dep nghal zawt zawt a. Ka zang pawh chu kar lovah a rawn mar leh nghal ṭual ṭual a, a fuk khawng leh ta ṭul a!
 
Rintei chhu chu châkna avangin a nal ṭha pulh pulh tawh bawk a, ka zang chu a lut ri chawk chawk mai a. Amah lah han dimdawi de de vak ngai lo a ni lehzel bawk a, nuam tak hi a ni ringawt.
 
Chhu hur tak tak hi chu dim lo hian kan dep hrep ila, nuam an ti zawk tih hre ran chung chuan ka zang fuk khawng ṭul mai chu a chhu tui pur maiah chuan ka dep tlum zawt zawt a. Nuam kan ti lutuk chu kan thaw dun halh halh a.
 
“Chhu hur nu! I va’n hur tik tek ve! I chhu hur vanga mi rawn pan i ni tiraw? Ka zang cheh zawi châk na na na chu ka lo dep hrep che hi i phu hrim hrim hrim! Chhu luk nuam lutuk nu!” tiin, ri thlawrh thlawrh khawp chuan ka dep zawt zawt a. Rintei nuam ti lutuk ṭawng pawh a ṭawng thei tawh lo va, nghet zetin min kuah a, hnuai lam aṭang chuan min rawn dep chho ve awt awt a.
 
A au ṭhat ṭhat a, ka zang chu a chhu chuan a rawn chep tight tial tial a, a thaw kawk kawk a. A sai hlawk hlawk a, min kuah pawh ni tawh lovin a ṭham hian min ṭham ta ngawt ngawt a. A eu awrh awrh a, a ke a leng bat bat a. Ka zang chu a rawn lum deuh pap pap a.
 
A thaw hawk a, ka beng bulah chuan, “Duat, ka zo,” a rawn ti sap a.
 
Kei lah chu a vawi khatna ka zawhna a la rei loh avangin ka zang chu a la fuk khawng kawh luah a.
 
“Bungbu rawh!”
 
Rintei chu rang deuh, zei em em si hian a bungbu nghal turh a, a han bungbut dan aṭang reng reng chuan a vawi khatnaa ni lo tih hi a hriat hliah hliah!
 
A hnung lam aṭang chuan ka dep chhunzawm leh ta zawt zawt a. Khumah chuan a a âwm lam chu nghat a, a mawng a rawn dawh poh tarh a; dep rem thei ang ber turin a chhu chu rawn dawh poh sauh sauh a.
 
Uar lutuk tak maia ka’n dep chawrh chawrh takah chuan rei ka tlin ta bik lo va. Ka taksa chu a rawn mur chuai chuai a, chhungril aṭangin ka nuam za ta chuai chuai a.
 
Uar lehzualin ka’n dep a, ka zang chu a rawn mar ut ut a, ka baw chu Rintei chhu kua-ah chuan ka chik luhtir ta puat puat a.
 
“Awiiii! A nuam! A nuaaammm! A nuam lutuk! Phawi suh! I baw a sa nuam lutuk! Phawi miah suh! Min va han lu nuam ṭhin tak em! I zang hi chu aw! Ka chhu tan hian nawmna hlang a ni mai. A nuam lutuk! Ka chhu a za nuam lutuk!”
 
Ka zawh fel chuan khumah inhmachhawnin kan mu a, kan inkuah a, kan infawp vawng vawng a.
 
Inhak pawh tum lem lovin saruak chuan kan mu zangthal a, kan thaw duh hlawp hlawp a.
 
Darkar chanve vel ngawi renga kan mut vang vaang hnu chuan, Rintei chuan, “Ka ca inbual thlan dai lawk teh ang. Nakinah min lu leh rawh aw. Ka la kham lo, ka chhu a la za. Ka chhu hi i lu hur laklawh a, i zang hi a kham thei tawh lo a ni berin ka hria,” a rawn ti thawp sat a.
 
“Khawi maw,” tih pah chuan a bawp chu ka kuai kak a, Rintei chhu chu ka tuai nawk nawk a, a mawn te chu ka hmet niap niap a; ka nuai leh nawk nawk ṭhin a. Rintei nuam ti chu a si hlarh hlarh a.
 
“A nuam lutuk! Ka chhu kha hrawt rawh, chawl suh!”
 
Min rawn fawp nawk nawk a, duhthawh zet chuan ka lo fawp ve mawlh mawlh a. Chutih pah chuan a chhu chu ka nuaisak pah reng bawk a. Ka kut zunglai chu a chhu kua-ah ka kawm lut nawk a, ka’n kawm tlir chhunzawm nghal zawt zawt a.
 
“Aaaaaaahhh! Aaaassssssihh! Awwwwiiiii! A nuam! Ka chhhhuuuuuu! Ka chhu a za nuaaammm! Rang deuhin kawm rawh, thuk deuh khan kawm rawh, ka mawn te kha hrual nawk nawk rawh!”
 
Rintei chhu tui pur mai chu ka kut zunglai chuan ka kawm zawt zawt a, a mawn chu ka kut zungpuiin ka nuai pah reng bawk a.
 
Ka kawm rang telh telh a, ka banrekah chuan rawn manin, “A nuaaaamm! A nuaamm! Kawm rawh,kawm rawh! Ka zo dawwwnnn!” tiin min lo tur mawlh mawlh a.
 
Ka zang rawn fuk mar leh ṭan mek chu ka humtir a, Rintei chuan a hrawt nghal zawt zawt a.
 
“Thun rawh, thun rawh! Maaawwwhhhh! I zang kha ka chhu-ah thun rawh! Ka chhu a hur over tawh lutuk! Ka chhu hur hian i zang kha a mamawh! Vatin! Thun vat rawh!”
 
A chungah chuan bawk chho vatin ka zang chu a chhu kua-ah ka chuktuah nghal a.
 
“Dep rawh! Zang nei nuam pa! Min lu rawh, ka chhu hur za nuam lutuk! Dep rawh, dep chawrh chawrh rawh! Ka chhu hur kha i zang hur khan lu hrep rawh! Awwwwwiiiii! Ka chhu hur hian i zang hur kha a mamawh! Awwwwiii!”
 
Ka zang fuk khawng leh luah tawh chu a chhu hur tui pur maiah chuan ka dep lut zawt a, rang zet hian ka dep tlir chhunawm nghal zawt zawt a. Minute 20 dawn ka’n dep zawt zawt hnu chuan ka zo leh der mai a; Rintei chu vawi hnih a zo hman bawk.
 
Chau hah hnepa khuma ka mut zangthal der der lai chuan Rintei chuan min rawn fawp vawng vawng a.
 
“A nuam lutuk! Zanglianpa, vawiin zet chu min va’n siam nuam tak! Lal in-fit pa, nileng zankhuain min lu rawh aw...”

       = xXx =
[BU KHATNA A TAWP TA]
        = xXx =